Mentionsy
Smak Karmelu
Smak Karmelu
07.12.2024 23:00

Pokochać, aby poznać - o. Andrzej Pruszkowski OCD (Ścieżki modlitwy #13)

Czy można kochać kogoś, kogo się nie zna? Czy miłość może prowadzić do poznania (i jak to się dzieje)? Jaką rolę w poznawaniu Chrystusa odgrywa naśladowanie Go? Jak mówić o miłości Boga, żeby nie wpaść w banał? I czy wierzący doświadczają Boga bardziej, niż niewierzący?

O zależności między miłością Boga i poznawaniem Go rozmawiamy z o. Andrzejem Pruszkowskim, karmelitą bosym, duszpasterzem akademickim z Wrocławia.

—

Zapraszamy na nasz profil na Patronite.pl:
⁠Smak Karmelu na Patronite

Boga Jezusa Chrystusa Kościół Jezusa Chrystusa świętego Jana Boga Benedykt XVI Krzyża Krzyża Chrystusie Bogiem Józefa Ratzingera Bożej Ratzingera

Rozdziały (5)

1. Kościoł jako tajemnica miłości

Rozmowa o doświadczeniu wiary jako nieoczywistej, która często zagłusza się poprzez opowieści o miłości Bożej. Przykład z billboardu pokazuje, jak często mówimy o miłości Bożej, jakby to było coś obiektywnie doświadczonego.

2. Metaphory serca i mięta w wiary

Analiza metafor serca i mięta z Janego od Krzyża, które pomagają zrozumieć, jak kochać i poznać Chrystusa, nawet jeśli nie jest to doświadczenie obiektywne.

3. Ewangelię jako świadectwo miłości

Rozmowa o tym, jak świadectwo miłości jest bardziej potężne niż formalne przekonywanie niewierzących. Przykład z Kościoła w początkach pokazuje, jak miłość przyciąga ludzi.

4. Miłość jako droga do zrozumienia Chrystusa

Rozważanie, jak kochanie Chrystusa i naśladowanie go prowadzi do zrozumienia go bardziej, niż tylko przez obiektywne doświadczenia.

5. Obiektywizacja wiary

Analiza, co rozumiemy przez obiektywizację wiary, z uwzględnieniem tego, że miłość i cnoty pokazują obecność Chrystusa, nawet jeśli nie jest to obiektywnie doświadczenie.

Szukaj w treści odcinka

Wyczyść
Znaleziono 6 wyników dla "Kościół"

Wielu chrześcijan chce, żeby Kościół się rozrastał, żeby się poszerzał.

Snucie różnych analiz, czemu tak nie jest i Kościół się cały czas kurczy, natomiast jakby za mało w tym widzę zachęty do kochania Pana Jezusa.

To Kościół, nasze wspólnoty, one się będą rozwijać.

Ja dalej liczę na siebie, dalej praktykuję przeciętną kościółkowatość, w sensie, że jest niedzielna msza, może nawet czasem częściej, jakieś modlitwy, pacierz, ale nie ma zachwytu i to nie porywa.

Mówi, że Kościół powinien mieć umysł Chrystusa, skoro on jest jego głową.

Kościół bez głowy, ale mówi ciało bez logosu.

Ostatnie odcinki