Mentionsy

On był w jurysdykcji Konstantynopola, był bardzo zaangażowany też w dialog z Kościołem,

Że to jest takie absolutnie nieapologetyczne, bo bez wchodzenia w jakieś kłótnie, jakby w sposób oczywisty ukazanie, że rzeczywistość zwana Kościołem jest po prostu aspektem bycia z Chrystusem.

I to nie znaczy, że Kościół, w którym jesteśmy, nie jest Kościołem, ale to znaczy, że do niego się domieszało bardzo dużo chwastu do tego pola Bożej pszenicy.

Nie zawsze dało się z nimi gadać i nie zawsze byli nastawieni rzeczywiście misyjnie na ubogich, ale nagle powstały, upraszczam tą historię, ale tak chcę zarysować, zaczęły powstawać takie wspólnoty, które ja mam ochotę nazwać kościołem sąsiedzkim.

I wtedy, jeżeli w ogóle myślimy potem o tym, co dalej na przykład z Kościołem takim w cudzysłowie strukturalnym, dobrze jak te wspólnoty znajdują właśnie relację taką fajną z biskupem, czy na przykład oscylują wokół ośrodka jakiegoś parafialnego.

Więc tak naprawdę większość zadań chrześcijanina dzieje się poza Kościołem jako budynkiem.

Wyszliśmy od tego kontekstu południowo-amerykańskiego, natomiast coś, co też bardzo mi się rymuje z tymi południowo-amerykańskimi kontekstami, to jeden pewnie ze słynniejszych tekstów młodego teologa Józefa Ratzingera, który wypowiedział, był proroctwo, że kościół przyszłości będzie kościołem małych wspólnot.