Mentionsy

Myśmy tak siedli na tych schodach, zaczęliśmy jeść tego obwarzanka, coś żeśmy tam gadali, no i idzie jakaś pani i zaczęła nas krzyczeć, dlaczego my śmiemy siedzieć tyłem do Pana Jezusa na schodach.

I to było fajne, bo myśmy się z tym chłopakiem zaczęli później śmiać i to była taka solidarność, że ktoś nas, brzydko mówiąc, opieprzył wspólnie za to, żeśmy sobie jedli obwarzanka na schodach tyłem do Pana Jezusa.

To znaczy, że ja mam swoją praktykę duchową i ja realizuję moją miłość do Pana Jezusa, a ten drugi człowiek staje się środkiem, gdzie sama ta osoba tak naprawdę znika z mojej perspektywy.

Chodzi mi nie o nią, tylko o Pana Jezusa.

Czy chodzi bardziej o to, żeby widzieć w tym człowieku cierpiącego Jezusa, czy bardziej, żeby patrzeć na niego tak, jak Jezus patrzył na cierpiące osoby?

Jezus, który nie widział w nich Jezusa, tylko widział właśnie tego konkretnego cierpiącego człowieka.

Ale to absolutnie nie jest tak, że człowiek może to wymyślić, że tak, a teraz przyjdzie Pan, to ja będę widział tam Pana Jezusa.