Mentionsy

Ja w ogóle tą jego obecność tam widzę trochę, że to jest takie działanie właśnie jak, myślę, że to mogło się rodzić z kontemplacji tego jak wcielenia Pana Boga tak naprawdę, że On widząc nas jako ludzi, którzy po tym grzechu pierworodnym jesteśmy tak zagubieni, schodzi jednak do tej takiej ogrzewalni, którą jest ziemia i staje się jednym z nas właśnie po to, żeby nas z tego wydobyć.

Miałem kilka takich doświadczeń ludzi, którzy się dzielili tym, że przyszedłem, siedziałem, poprosiłem o coś Pana Boga i nagle coś mi się zaczęło rozwiązywać.

Nie wierzę, żeby tam jakoś się do Boga nie zwracali w tych momentach jakkolwiek, czy z wyrzutem, czy z bólem, czy z jakimś buntem, ale ja wierzę, że oni się zwracają.

Natomiast są osoby, które naprawdę autentycznie i szczerze mówiąc, to są szczególnie tacy, którzy jakoś biorą odpowiedzialność za to swoje życie i gdzieś tam Pana Boga zaczynają wpuszczać, widzą, że sami sobie nie poradzą.

Tego, jak on to przeżywał, że Chrystus, który jest w cierniowej koronie spętany czymś tam, ośmieszony, wyszydzony, że tam trzeba zobaczyć Boga, pod tym wszystkim, co wydaje się dzie, bo przecież Żydzi nie widzieli, czy Piłat, to oto człowiek, to tylko człowiek, to nie Bóg.

I nagle się ma coś takiego, że ani mnie to nie brzydzi, nie chce mi się wymiotować i mam jakąś taką wewnętrzną, taką odczuwalną obecność Boga w tym człowieku.

To nie jest obecność Boga, która jakoś go zasłania, ale która właśnie... Nie, która pomaga tak naprawdę z miłością mu pomóc.

Tu trzeba mieć tą miłość właśnie, to przykazanie miłości, o nie dbać, a to wynika tylko i wyłącznie z tego przeświadczenia o obecności Boga bliskiej.

Jednocześnie jest do tego z różnych powodów przywiązany, czy nie potrafi się wydobyć i spojrzenie na siebie jako na tego kto wobec Boga.