Mentionsy

I przyciągnęła za rogi Rena.

I dziewczynka wyciągnęła długi nóż ze szpary w murze i przesunęła go po szyi Rena.

Spytaj Rena, co stoi na postronku.

Tam jest dobrze i pięknie, powiedział Ren.

— spytała Rena.

Kiedy potem matka napiła się z dużej flaszki i ucięła sobie drzemkę, mała rozbójniczka zbliżyła się do Rena i powiedziała.

Wszystkie zapasy przywiązano Renowi.

Mała rozbójniczka otworzyła drzwi, zawołała do środka wszystkie wielkie psy, potem przecięła nożem po stronek i powiedziała do Rena.

A potem Ren puścił się przez krzaki i kamienie, przez wielki las, przez błota i stepy tak prędko, jak tylko mógł.

– powiedział Ren.

Ren opowiedział całą historię Gerdy, ale najpierw swoją własną, bo uważał, że ta jest o wiele ważniejsza.

Przywiązała ją znowu do Rena, który popędził razem z nią.

Renowi położyła na głowie kawałek lodu,

Ren opowiedział jej najpierw swoją historię, a potem dzieje małej Gerdy.

— Jesteś taka mądra — powiedział Ren.

Ale Ren wstawił się tak gorąco za małą Gerdą, a Gerda patrzała takimi błagalnymi, pełnymi łez oczami, że Finka zaczęła znowu błyskać spojrzeniem.

Zaciągnęła Rena w kąt pokoju i szeptała coś, kładąc mu na głowę świeży lód.

Potem Finka uniosła małą Gerdę, posadziła ją na grzbiecie Rena, a Ren popędził jak tylko mógł najprędzej.

Spostrzegła to, bo było przeraźliwie zimno, ale Ren nie odważył się zatrzymać.

Kiedy przyszli do krzaka z czerwonymi jagodami, stał tam Ren i czekał.

Obok niego stał drugi młody ren o pełnych wymionach.

Potem reny zaniosły Gerda i Kaja.

Oba Reny skakały obok sań i dotrzymywały im towarzystwa aż do granicy kraju.

Wtedy pożegnali się z Renem i z Laponką.