Mentionsy

O dzielnym dżigicie Żirensze i mądrej Karaszasz.

Żirensze od razu pojął, co Karaszasz miała na myśli i zwrócił konie na prawo.

Żirensze pyta Karaszasz.

Nikt nie pojął słów Karaszasz, tylko jeden Żirensze.

Żirensze podczas wieczerzy siedział naprzeciw Karaszasz i oczu od niej nie mógł oderwać.

Karaszasz uśmiechnęła się tajnie, bo zrozumiała, o co pytał Żirensze, czy jej ojciec każe sobie za nią dać wykup bogaty, tyle bydła, ile ma włosów na głowie.

Tak się Żirensze spodobał staremu pastuchowi, że kiedy na odjezdnym prosił go, żeby mu oddał Karaszasz w małżeństwo, zgodził mu się dać ją bez kałemu.

Wsadził Żirensze Karaszasz na swego konia i pojechali na dwór Hanna.

Dniem i nocą teraz rozmyślał tylko o tym, jakby tu dżigita Żirensze zgubić i Karaszasz zdobyć dla siebie.

Przyszedł Żirensze do domu, opowiedział o wszystkim Karaszasz.

Poszedł Żirensze w step daleki, zielony, a Karaszasz przed Hannem pokłony bije.

Odtąd dał już spokój Żirensze i Karaszasz, a oni żyli sobie na stepie spokojnie i szczęśliwie.