Mentionsy

Szyrwański Padyszach miał wspaniały pałac, a w nim królowała w gronie młodych towarzyszek najpiękniejsza z wszystkich, Nigiar.

Nigiar znienawidziła Zulejkę od pierwszego wejrzenia.

Kiedy narodziły się jej śliczne bliźnięta córeczka i synek, w zazdrość złej nigiar na bystrzejszego wsiadła konia.

Zła nigiar zwyciężyła.

Nigiar postanowiła i tego szczęścia ją pozbawić, kiedy Zulejki nie była w sypialni, zakradła się tam, stanęła nad kołyską, w której spały niemowlęta i wymówiła nad nimi straszne zaklęcie.

I zła Nigiar śmiała się okrutnie, stojąc nad zemdloną i szepcząc.

Ale cóż, zły los postawił najdrodze Nigiar, wiedźmo z sercu okrutnym.

— Pojadę do złej Nigiar i zmuszę ją, żeby zaklęcie z dzieci zdjęła.

Nuszaperi Chanum ściągała właśnie zbroję, gdy weszła Nigiar.

Ty chcesz wkraść się w łaski mego pana i władcy, by potem zgładzić mnie ze świata, ale trafiłaś na Nigiar, a z Nigiar jeszcze nikt nie wygrał.

A więc to ty jesteś ta zła nigiar.

Spiskiem skoczyła Nigiar w okno i przemieniwszy się w nietoperza zniknęła w ciemnościach nocnych.

Wszystko to słyszał i widział padyszach, który właśnie zmierzał do swych komnat, a ujrzawszy Nigiar przemienioną w nietoperza zrozumiał, że pojął za małżonkę czarownicę i zbliżywszy się do rycerza przemówił.

Jakże mógłbym odmówić czegokolwiek Tobie, dzielny Azysie, któryś mi wrócił moje dzieci i uwolnił je spod zaklęcia złej Nigiar.