Mentionsy

No tak, to tęsknota za życiem, bo teatr został powołany do życia przez ludzi pokolenia Witolda Hulewicza, nawiasem mówiąc genialnych.

No tak i Teatr Polskiego Radia też ma kolejną rocznicę, mianowicie pierwsze słuchowisko napisane dla radia, którego autorem był wspomniany Witold Hulewicz, tytuł słuchowiska Pogrzebki i Stuta.

W Wilnie dlatego, że tam właśnie pracował Witold Hulewicz.

Zresztą niestety Witold Hulewicz został rozstrzelany w Palmirach w 1941, ale mieliśmy do 1939 roku dość tylko, więc ominmy, przykry moment.

Jest też rozmowa z Witoldem Chulewiczem, która nigdy się nie odbyła, bo wyobraziłem sobie, że nie może być książki o stuleciu Teatru Polskiego Radia bez rozmowy z Witoldem, więc tak improwizowaliśmy rozmowę, co by dzisiaj powiedział.

I proszę sobie wyobrazić, że ten wymarzony Witold Hulewicz powiedział, że życzy tym ludziom, którzy dzisiaj tworzą Teatr Polskiego Radia, by za sto lat też ich wspominać, tak jak my wspominamy jego.

Więc jeżeli oni, Hulewicz i jego ludzie, przyjaciele, kochani, to odkryli to jako pierwsi, więc wyobrażam sobie jak pan Witold Hulewicz mówi do Stefana Jaracza, Stefuś szybciej.