Mentionsy

Szpiczak mnogi pozostaje chorobą nieuleczalną, ale dzięki postępowi w leczeniu stał się obecnie chorobą znacznie bardziej przewlekłą.

Też dlatego, ale dlatego, że początek tej choroby, przez wiele lat ona może się rozwijać w sposób bezobjawowy i największym problemem jest to, że zostaje rozpoznana w bardzo zaawansowanej postaci.

I te zakażenia na tym etapie, zanim leczenie zacznie działać, jakby no niestety mogą prowadzić do śmierci pacjenta i częstość takich przypadków jest największa w momencie rozpoznania choroby, jeśli jest ona za bardzo zaawansowana.

Czyli jeśli rozpoznamy chorobę na wczesnym etapie, zanim dojdzie do tych wszystkich powikłań, to wtedy mamy większą szansę sprawić, że jakość życia pacjenta i czas przeżycia pacjenta będą dłuższe.

Media na wieku przy rozpoznaniu to jest 70 lat.

Robimy w szpitalu, ale wiem, że w gabinecie lekarzy POZ rozmawialiśmy o tym.

Następnym etapem, czyli pierwszym, zawsze zaczynamy od lekarza POZ.

To jest lekarz POZ, no i potem diagnostyka w ramach karty DILO, żeby ją przyspieszyć.

I teraz, jeżeli my mamy pacjenta z podejrzeniem szpiczaka, na przykład lekarz w POZ-cie oznaczy stężenie białka całkowitego.

Jeśli pacjent, jeżeli lekarz POZ wystawi kartę DILO, częściej jest to stwierdzenie jakiegoś białka nieprawidłowego.

I wówczas taka rutynowa diagnostyka z naszej strony, żebyśmy mieli ustalone rozpoznanie szpiczaka, polega na określeniu rodzaju tego białka.

Musimy wykonać, pobrać szpik do badania, czyli musimy stwierdzić nieprawidłowe plazmocyty w szpiku kostnym i określony odsetek jest podstawą rozpoznania szpiczaka.

Musimy wykonać, jak już mamy rozpoznanie, musimy wykonać badania radiologiczne.

Robimy rezonans całego ciała albo robimy badanie pozytonowej tomografii emisyjnej, żeby ocenić cały układ kostny i zobaczyć, czy tam są jakiekolwiek zmiany.

My nie leczymy każdego pacjenta z rozpoznaniem tej choroby.

Więc my te komórki pobieramy od pacjenta, poza organizmem pacjenta je namnażamy, wprowadzamy receptory, które rozpoznają komórki nowotworowe i wprowadzamy z powrotem do organizmu pacjenta.

I jesteśmy w stanie, bo przychodzą pacjenci, którzy są z tym rozpoznaniem i po 10 lat.

Pamiętajmy o szczepieniach, czyli w momencie rozpoznania, zanim zaczniemy leczenie, powinniśmy pacjenta zaszczepić, żeby zmniejszyć ryzyko zakażeń.