Mentionsy
Wojna i śmierć taty nauczyły mnie, że Bóg jest jedynym oparciem… [Na Werandzie Podcast #223]
Veronika Kopylchuk – nauczycielka muzyki, dziś prowadząca szkołę językową online – dzieli się poruszającą historią dojścia do sakramentów w Kościele katolickim dopiero w wieku 22 lat. Opowiada o dorastaniu „pomiędzy” wspólnotami, wolności wyboru, wsparciu przyjaciół oraz o tym, jak Bóg cierpliwie prowadził ją przez życiowe zakręty.
Usłyszysz m.in. jak przyjaźń z obecną matką chrzestną stała się iskrą do decyzji, jak wyglądał dzień, w którym przyjęła Chrzest, Eucharystię i Bierzmowanie, oraz dlaczego – wbrew „magicznej” nadziei – sakramenty nie usuwają trudności, ale uzdalniają do relacji i wierności na co dzień.
Weronika szczerze mówi o falach bliskości i oddaleń, o modlitwie, o zmaganiu ze wspólnotą i samotnością, o przeprowadzce z Ukrainy do Polski, a także o doświadczeniu wojny i żałoby po tacie.
To świadectwo, że Bóg czeka, kocha i podnosi, nawet gdy nasze życie przewraca się do góry nogami. ❤️🩹
👉 Jeśli ta historia Cię poruszyła – możesz wysłać ją komuś, kto potrzebuje światła i nadziei.
👉 Zostaw komentarz – Twoje słowa naprawdę pomagają w dotarciu do innych ❣️
🏗 Buduj z nami Na Werandzie Studio! 👉 https://bit.ly/3zjupUz
Szukaj w treści odcinka
A nie myślałam o tym, że będę miała takie prawdziwe spotkanie z Panem Bogiem, nie?
No i w sumie po przyjęciu sakramentów, to musiałam już dbać o tę relację z Panem Bogiem, ale to, jak wszyscy wiemy, nie jest to proste.
Oczywiście, że jestem szczęśliwa, bo mam jakby tą relację z Panem Bogiem taką żywą.
Tak, ale ja zawsze mówię, że moja ta droga, właśnie moja droga z Panem Bogiem jest taka zawsze, ja zawsze sobie jak odmawiam różaniec,
Bardzo blisko mam, jakby do mnie przemawiają te tajemnice bolesne i staram się tak utożsamiać się z Panem Bogiem i tak mówię, dobra, no, Ty przechodziłeś to wszystko, Ty miałeś te rany, było Ci ciężko, Ty, nie wiem, dźwigałeś ten krzyż i mówię, że...
I akurat w Łodzie trafiłam tak, że było mi dobrze i zaczęłam właśnie też zbliżać się do Pana Boga i wtedy zaczęłam budować taką relację z Panem Bogiem też bardzo bliską, w sensie można powiedzieć ponawiać.
jakby to powiedzieć, przed Panem Bogiem, żeby dbać o to, żebym po prostu, wiadomo, że ja muszę o to dbać, ale oni po prostu w potrzebnym momencie mnie tak jakby starają się też pomóc mi wstać, można tak powiedzieć.
Tymczasem z Bogiem.
Transkrypcja generowana automatycznie i niesprawdzana ręcznie — może zawierać błędy.
Ostatnie odcinki
-
Pięć minut spowiedzi zmieniło kierunek mojego ...
03.08.2026 06:00
-
Nie kontrolujesz sytuacji, ale kontrolujesz swo...
30.07.2026 08:00
-
Po co pierwszym chrześcijanom był symbol wiary?...
29.07.2026 06:00
-
Bóg powiedział mi: „Jestem z ciebie dumny”, gdy...
27.07.2026 06:00
-
Myślałem, że jestem aspołeczny. Ludzie pokazali...
23.07.2026 08:47
-
Wiara to nie formuła. Co naprawdę znaczy wierzy...
22.07.2026 06:00
-
Bóg do mnie mówi po to, żeby zmieniać moje serc...
20.07.2026 06:00
-
Wolontariat w Afryce, malaria mózgowa i cud oca...
16.07.2026 08:00
-
Wiara nie jest ślepa. Co naprawdę mówi Katechiz...
15.07.2026 06:49
-
Szymon Mierzwa: pieniądze w Kościele, dziesięci...
13.07.2026 06:00