Mentionsy

Mówię, przecież nie myślałam o tym, że ja idę jakby nie do tych ludzi, tylko do Pana Boga.

że taki spokój po prostu miałam i że w końcu jestem tam, gdzie powinnam być i w końcu jakby ja poczułam wtedy dopiero, że spotkałam Pana Boga.

Zawsze ta wiara, może nie do końca, że wiara niestabilna, tylko ja zawsze jakby jak jest wszystko dobrze w życiu, jak to we mnie każdej, to ja nie potrzebuję za bardzo Pana Boga.

Panu Boga też nie potrzebuję, bo co, bo ja się pomodlę, on mi tego nie da, to mówię, ja sama spróbuję.

jakby przynajmniej teraz mam tak, że jak mam jakąś trudność, czy coś się dzieje, to jakby uciekam do Pana Boga i też te sakramenty, też wiadomo, że mi pomagają, bo jakby przyjęcie komunii, tak.

Tak, nie poświęcałam tyle uwagi i myślałam, że jest okej wszystko, w sensie, że ja wierzę w Pana Boga, On mi pomaga tam, jak jest mi źle, to ja do Niego się pomodlę i no taka była relacja ta, że taka płytka po prostu.

I cały czas myślę, że nigdy nie miałam jakiegoś takiego momentu, że chciałam w ogóle odejść od wiary czy od Pana Boga.

I akurat w Łodzie trafiłam tak, że było mi dobrze i zaczęłam właśnie też zbliżać się do Pana Boga i wtedy zaczęłam budować taką relację z Panem Bogiem też bardzo bliską, w sensie można powiedzieć ponawiać.

Gdzieś tam zachęcają do Boga.

jakby mamy taką też relację, jakby ja zawsze zapominam, że ona jest też moją matką chrzestną, ale ja wybrałam też rodziców chrzestnych, tak potrzebowałam i czułam, że to muszą być osoby, które na przykład jak ja upadnę, jakby w takim sensie, że oddalę się od Pana Boga, będę miała jakieś trudności właśnie z wiarą i w ogóle, to po prostu oni mnie

I jeżeli ktoś na przykład zastanawia się, czym jest wierność, miłość i tak dalej, to ja zawsze mówię, że warto spojrzeć na Pana Boga.

I ja mówię, że po prostu jak chcemy się nauczyć miłości, kogoś kochać, to właśnie tylko przez Pana Boga, bo On dopiero nam pokazuje, czym jest prawdziwa miłość.

Wiadomo, że możemy się podenerwować i tam pokrzyczeć na Pana Boga, nie?