Mentionsy

A trzeci żyje, powiedzmy, tylko dla kątów prostych.

Oliver Selfridge przyszedł na świat w rodzinie, w której zamiast książek o matematyce częściej mówiło się o wystawnych witrynach sklepowych i błyszczących salonach.

Selfridge był zbyt ciekawski, żeby iść według szablonu, zbyt niepokorny, żeby dać się zamknąć w akademickich ramach.

System musiałby mieć nieskończoną pamięć, no i wciąż gubiłby się w szczegółach.

Na drugiej cieniutkie rysunki linii pionowych i poziomych.

Demony cech.

Każdy demon poznawczy słucha konkretnych konfiguracji krzyków z niższego piętra i specjalizuje się w całych wzorcach.

Pion plus łuk plus ukośna to jego ukochana R. Inny to pion plus łuk, czyli P. Kolejny pion plus poprzeczka plus pion to H. To już nie jest przypadkowe wiwatowanie, to jest integracja.

Widzimy R. Słyszymy P. To jest H. Jego decyzja kończy percepcyjną rundę.

Selfridge nie pisał równania na tablicy jak w filmach o genialnych matematykach.

Gdy pomyliliśmy R z P, to następnym razem wagę ukośnej podkręca się odrobinę wyżej, żeby R szybciej zagłuszało P. I to jest praprzodek idei wag w nowoczesnych sieciach.

Odróżnić przypadków nieliniowych.

Weźmy ten klasyczny przykład litery T i H. Obie składają się z pionowych i poziomych linii.

Pandemonium tego nie widziało, nie rozumiało relacji przestrzennych.

Od demonów do konwolucyjnych sieci neuronowych.

Pandemonium stało się protoplastą nowoczesnych sieci neuronowych, a zwłaszcza CNN, czyli konwolucyjnych sieci neuronowych.

Czyli odpowiedniki demonów kognitywnych.

Hierarchia cech.

Od prostych do złożonych.