Mentionsy

W 1873 roku trafia na Ponape w Karolinach i tam do ruin kamiennego miasta Nan Madol.

Ponape, dziś nazywane Pompeji, to jest główna wyspa obecnie sfederowanych stanów Mikronezji, należących do rozległego archipelagu Karoliny.

I wyspa Ponape czy Pompeji to jest jedna i z największych, najciekawszych i najbardziej tajemniczych wysp, które znajdują się w tym rejonie.

Nie ma możliwości sprawdzenia tego, bo kultura mieszkańców Ponape to jest kultura niepiśmienna.

Ruiny Nan Madol po wschodniej stronie Ponape składają się z kamiennych budynków, które cechują się baśniową wręcz starożytnością.

Będąc tam na Ponape, czy na Pompeji, nawiązał relacje, które potem przez całe życie utrzymywał, ponieważ ta wyspa stała się jego domem.

Atol Truk albo Ruk, w zależności od wymowy, to jest grupa wysp, bardzo ciekawa grupa wysp na zachód od Ponape czy od Pompeji.

Trafił ostatecznie też na Ponape i w takim rejonie Pomp na północno-wschodniej części wyspy wykupił ziemię, postawił dom, założył, jak to nazywał, eksperymentalną plantację i znalazł też partnerkę.

Związał się z Ponape i rozpoczął tam jakieś życie, czyniąc tą wyspę taką bazą wypadową w inne rejony Pacyfiku.

Kubary miał pomysł, aby w tych warunkach na Ponape, które są bardzo dobre pod względem rolniczym, żeby spróbować tam zasadzić rośliny, których dotąd tam nie uprawiano.

Którzy nie byli konieczni, więc Kubary z dnia na dzień, akurat był wtedy na truku, z dnia na dzień został bez pracy, no ale to miejsce na Ponape to dawało mu nadzieję na przyszłość właśnie.

Miał plantację, która przynosiła rzeczywiście bardzo dobre efekty, miał dom, miał żonę, urodził mu się syn, ten syn zmarł, pochowany został na Ponape, ale to była i tak dużo lepsza sytuacja niż ta, w której znajdował się wcześniej, więc

Po południu zaczęli się schodzić ponapejscy goście i głowy rodzin, przynosząc jako podarunki świnie, maty i gąbki, które zostały rozdzielone pomiędzy moich domowników.

Tu przemówiłem znów kilka słów do naszych ponapejskich gości.

Zaczęły się śpiewy i tańce, o których nasi ponapejscy goście nigdy nie marzyli.

Więc doszedł do wniosku, że najlepszym rozwiązaniem dla niego będzie po prostu wrócić na Ponape.

Okazało się, że jakieś poważne problemy z sercem miał, więc po długich perypetiach dopiero dotarł na Ponape i tam się przekonał, że właściwie wszystko co zostawił, co jeszcze nie było w najgorszym stanie zostało zniszczone, ponieważ w międzyczasie

Historia mieszkańców Ponape czy Pompeji obfituje właśnie w takie powstania przeciwko tym, którzy próbują tobylcom narzucić swoje prawa.

Więc kiedy Hiszpanie spróbowali założyć swoją placówkę na Ponape, no to wybuchła rewolta.

I jego teksty dotyczące Ponape czy Pompeji są bardzo wartościowe.

A jak w pamięci mieszkańców Ponape jest wspominany Kubary?

Ponape, czyli wodzowie, nie do końca wiedzą, gdzie jest tablica jemu poświęcona, bo warto powiedzieć, że po jego śmierci jego niemieccy przyjaciele plus kilka osób z Polski ufundowało mu na Ponape taką tablicę kamienną, która została postawiona na bazaltowych skałach, jak te, z których zbudowano Nan Madol i ta tablica do dziś jest.

Nieliczni biali, którzy zajmują się prowadzeniem jakichś biznesów na Ponape czy na Pompeji, również o nim nie wiedzą i

Mimo posiadania pewnych technologicznych wynalazków, żyją w sposób w jaki żyli ich przodkowie, to znaczy interesuje ich pieprz metystynowy, czyli to co na Fidżi nazywają jakona albo kawa, plus parę innych rzeczy umilających życie, a niekoniecznie historia, w związku z czym te opowieści różne, które gdzieś tam krążą, że Kubary jest dla mieszkańców Ponape jakimś bohaterem, czy jakąś ważną osobistością,