Mentionsy

Zwłaszcza ojczym Jana Kubarego był związany z ruchem oporu, jeżeli tak to możemy nazwać, i skłaniał swojego pasierba do tego, żeby również zaangażował się w takie działania.

To jest ciekawe w postawie Kubarego i to zaznaczyłem już przy okazji jego działalności powstańczej, że to był człowiek, który bardzo

Być może stało za tym katolickie wychowanie Kubarego, a nie protestanckie, bo jak widzimy w krajach protestanckich jest dużo łatwiej o pewien rodzaj rasizmu, którego nie przyjmowano tutaj w tej doktrynie katolickiej.

Być może to był po prostu charakter Kubarego, który nie pozwalał ustalać między sobą a innymi takiej relacji nadrzędnej.

Skupmy się na chwilę na tej eksperymentalnej plantacji Kubarego.

Po tym jak ten kontrakt z Godefrojem został rozwiązany, tu może tylko dodam, że to nie z winy Kubarego tak się stało, ponieważ po prostu firma Godefroy splajtowała i zaczęła sprzedawać swoje udziały i pozbywać się zbędnych pracowników, ponieważ istniała groźba, że w ogóle muzeum zostanie rozwiązane.

Jeden z takich huraganów w 1882 roku zniszczył plantację Kubarego, ponieważ trudno było się tam utrzymać.

I w czasie tej rewolty w zasadzie plantacja Kubarego i jego ziemia została zniszczona.

I ta plantacja nie tylko została przez Hiszpanów przejęta, ale zostało zakwestionowane prawo własności Kubarego do tej plantacji.

Informacje o tym, że rzeczywiście znalazł się jeden z tubylców, który był w stanie wykazać w jakimś tam zupełnie innym procesie, że plantacja, którą on obecnie ma, wcześniej należała do Kubarego i rodzina Kubarego mu ją odsprzedała.

Są trzy wersje i wokół śmierci Kubarego narosły różne legendy, mniej lub bardziej uzasadnione.

Kubarego pochowano w tym miejscu, gdzie był pochowany jego syn.

Okazało się, że trumna Kubarego jest pusta, jest wypełniona kamieniami.

Więc możemy wierzyć co najwyżej tym, którzy znali Kubarego, którzy byli w tym czasie na mikronezji, kiedy żył tam Kubary i którzy opisali go, bo to są najbardziej wiarygodne informacje i mamy ich całkiem sporo, zwłaszcza u niemieckich antropologów, ale też u

Wspomniał Pan o tym szwach, że no mogło być też tak, że był jakimś lokalnym bocem mafijnym i śmierć Kubarego była znakiem dla innych, dlatego opłacał mu się go zabić.

Chciałbym zwrócić uwagę na dorobek Kubarego, ten naukowy.

Później te artykuły przeradzały się w takie obszerne monografie, które właściwie moglibyśmy nazwać książkami, które wychodziły w formie książkowej również po śmierci Kubarego.

Najstarsze zdjęcia Nan Madol to są zdjęcia Kubarego.

I jest wiele publikacji niemieckich z końca XIX wieku, czy nawet z lat 30. jeszcze XX wieku, gdzie większość materiału fotograficznego to są fotografie przygotowane przez Kubarego.

I to są bardzo dobre, jeżeli chodzi o wprowadzenie do życia Kubarego, prace.

Już po 1989 roku ukazał się zresztą na wniosek, jeżeli tak można powiedzieć, polskiego podróżnika Janusza Wolniewicza taki tom z wyborem tekstów Kubarego publikowanych po polsku.

Czyli to są teksty Kubarego wysyłane do prasy plus teksty znajdujące się w archiwach po raz pierwszy opublikowane, ale we fragmentach.

Wydano dwa tomy podstawowych prac Kubarego na temat Karoliny.

Etnolodzy niemieccy już od czasów, kiedy Kubary był na Pacyfiku, doceniali jego wkład w badania i wielu z nich korzystało po prostu z jego książek, bo jeżeli weźmiemy choćby wspomnianego Schmelza pod uwagę, to w jego pracach to znajdują się całe fragmenty wzięte z Kubarego i

No i ponieważ pracuję nad wydaniem tych tekstów po polsku, mam nadzieję, że w ciągu roku pierwsze tłumaczenie Kubarego na język polski się ukaże i to będzie właśnie tłumaczenie tekstów dotyczących słynnych, tajemniczych ruin w Nam Madl.

Jest po lewej stronie, po prawej stronie znajdują się resztki hiszpańskiego muru, a w tle parterowa katolicka szkoła i w krzakach gdzieś można niedaleko sporego drzewa znaleźć tablicę upamiętniającą Kubarego.