Mentionsy

Premier Izraela Benjamin Netanjahu zaprzecza, jakoby osiągnięto takie ustalenia.

Cele deklarowane przez Netanjahu były takie, że chodzi o likwidacja zagrożenia irańskiego.

Ale pytanie jest też o to, na ile istnieje wyczuwalna różnica pomiędzy tym, jak społeczeństwo Izraela podchodzi do tej wojny, a jak podchodzi do tego administracja Netanjahu.

Porozmawiajmy o wewnętrznej sytuacji w Izraelu, zaczynając od premiera Netanjahu.

I Netanjahu mógł zyskać poparcie od tych, którzy go już i tak popierają.

Ale uważają, że zdwojga złego lepszy sprawdzony Netanjahu niż jakakolwiek polityczna alternatywa.

Przeciwko Netanjahu jest bardzo różnorodna koalicja, głównie prawicowa, ponieważ lewica, która przez większość historii Izraela była dominującą, a potem jedną z dominujących sił, teraz jest marginalizowana, bo lewicowość i prawicowość w Izraelu jest określana przez stosunek do kwestii palestyńskiej.

Stąd poparcie dla Netanjahu, który mówi, że z palestyńczykami nie ma co rozmawiać, trzeba z nimi walczyć.

Opozycja do Netanjahu kwestią palestyńską się właściwie w ogóle nie zajmuje.

Po pierwsze, no to jest ten proces Netanjahu, który on odwleka w nieskończoność po to, żeby do wyborów jesiennych iść jako premier w glorii hipotetycznego wojennego zwycięstwa, a nie jako podsądny Netanjahu.

Stąd też ten proces trwa już kilka lat, bo Netanjahu zawsze odracza te momenty, kiedy ma wystąpić przed sądem i składać zeznania mówiąc, że on musi tutaj wojnę toczyć i państwem rządzić i nie ma czasu na takie głupstwa.

Drugi blok zarzutu bez Netanjahu jest to, że kraj był skandalicznie nieprzygotowany do ataku Hamasu, a Netanjahu odmawia wzięcia za to odpowiedzialności.

Netanjahu wie, że Państwowa Komisja Śledcza w sprawie 7 października musiałaby ujawnić całkowitą niekompetencję jego rządu, jego partii, że byłby to koniec jego jako premiera, być może koniec likudu.

A trzecim wielkim zarzutem pod adresem Netanjahu jest kwestia poboru do wojska.

Armia toczy walkę na kilku frontach, gdzie nowy szef sztabu, mianowany przez Netanjahu, mówi, że armii grozi zawalenie się, po prostu armia nie utrzyma tego dłużej.

Tymczasem koalicja Netanjahu opiera się na sojuszu z dwiema małymi partiami faszystowskimi i dwiema dużymi partiami religijnymi.

Partie religijne jednoznacznie mówią, że jakikolwiek zamach na nasz status nieobjętych poborem oznacza, że my wychodzimy z koalicji i to oznacza, że rząd Netanjahu pada.

Są przyspieszone wybory, do których Netanjahu idzie nie jako zwycięzca w wojnie, tylko jako pokonany politycznie.

Netanjahu był przeciwny tej ustawie, wiedząc po pierwsze,

Ale tu akurat Netanjahu, żeby nie mieć rąk skutych kajdankami, ma ręce związane.

Bez nich, podobnie jak bez partii religijnych, koalicja pada, są przyspieszone wybory i Netanjahu je przegrywa.

Netanjahu już zaczął próby uwodzenia partii arabskich i ma czym przekupywać arabskich posłów, obiecując im rozmaite koncesje gospodarcze i społeczne, im i ich społeczności.

Więc Netanjahu ma to narzędzie wpływania na partie arabskie.