Mentionsy

Przeczytamy także kilka tekstów Stanisława Barańczaka.

Stanisław Barańczak, wiersze.

Panie profesorze, od kiedy u pana profesora pojawiło się zainteresowanie twórczością, biogramem, życiem Stanisława Barańczaka?

Chodziłem do liceum i wtedy był tak zwany okres karnawału Solidarności, kiedy pojawiało się mnóstwo niecenzurowanej prasy i w jednej z takich właśnie okołokopalnianych gazetek przeczytałem pierwszy wiersz Stanisława Barańczaka, który zrobił na mnie bardzo duże wrażenie i od tego momentu śledziłem, poszukiwałem jego tomów poetyckich, jego książek.

Panie profesorze, od tego momentu, kiedy się pojawiła pańska monografia, minęło już ponad 30 lat, ale Stanisław Barańczak z jednej strony jest osobą znaną, związaną z jednym z najlepszych uniwersytetów w Jaślinie, najlepszym na świecie, jakim jest Harvard.

Nawet jeżeli chodzi o szkolny podręcznik na poziomie licealnym, czy też szkoły podstawowej, to bardzo trudno gdzieś twórczość Stanisława Barańczaka odszukać.

Skąd wynika ten literacki cień Stanisława Barańczaka?

To jest rozumiewające zjawisko, bo dodajmy, że Stanisław Barańczak

I on gdzieś tam w trakcie naszej wymiany odszukał, że ja zajmowałem się i zajmuję się Stanisławem Barańczakiem i napisał mi niezwykłą historię, że on jako Szwajcar tracił kiedyś właśnie na tłumaczenie zbioru esejów Etyka i Poetyka Barańczaka i zafascynował się tą postacią.

Więc gdzieś daleko za granicą Stanisław Barańczak jest czytany przez osoby niekoniecznie związane z kulturą polską.

Panie profesorze, napomniał pan, że Stanisław Barańczak był m.in.

tłumaczem i nasi uczniowie, nasi słuchacze, kiedy sięgną po dzieła Williama Szekspira, to mogą się spotkać z tłumaczeniem Stanisława Barańczaka.

jest obecny i w życiu, i w twórczości Stanisława Barańczaka.

Jeden z pierwszych wierszy Stanisława Barańczaka w roku 1965 nosi tytuł aktor.

kiedy profesor, no wtedy doktor jeszcze, Balcerzan wrócił właśnie z Moskwy i przywiózł w odpisie ręcznym, no bo to była poezja także tam zakazana, przywiózł w odpisie ręcznym tom poezji Osipa Mandelstama i postanowił ze swoimi studentami, grupą, do której należał Stanisław Barańczak, zrobić sobie takie semestralne ćwiczenie związane z próbą przetłumaczenia tych wierszy.

Powiedział nam Pan, że twórczość Stanisława Barańczaka jest związana także z takim pojęciem jak drugi obieg, czyli wydawnictwa poza cenzurą.

Te, które się pojawiają po roku 76, gdzie pojawia się zapis, z którym też Stanisław Barańczak jest związany.

Potem pojawiają się pisma emigracyjne, w których Stanisław Barańczak będzie publikował.

Jak bardzo, gdybyśmy mówili o takich poetach jak Stanisław Barańczak, Ryszard Krynicki, Adam Zagajewski, jak bardzo ich losy się przeplatają i co z tego przeplotu wynika dla polskiej literatury?

Krynicki jest tu o tyle szczególny, że w latach 60-tych właśnie Stanisław Barańczak z Ryszardem Krynickim współtworzyli grupę poetycką Próby.

Panie profesorze, czy mając tu przygotowaną przez pana profesora książkę, czyli wybór poezji wierszy Stanisława Barańczaka, mamy taki wiersz autentyk dedykowany Adamowi Zagojewskiemu i jego ówczesnej żonie Danucie.

jak bardzo poezja Stanisława Barańczaka była pokoleniowa, a na ile jest ponadczasowa, ponad te 40 lat, na ile ona jest zapisem nie tylko pamięci, doświadczenia tego pokolenia, z którym związany był Stanisław Barańczak, tylko na ile ta poezja jest ponadczasowa.

I ci wszyscy twórcy, między innymi Stanisław Barańczak, zostali objęci wtedy za każdym druku.

No ale Stanisław Barańczak pozostał w Stanach Zjednoczonych i te jego nowe doświadczenia oczywiście już są w jakiś sposób jakby poza tym głównym nurtem pokolenia, to są już dojrzali ludzie, ale niezależnie od tego, czy mówimy o tych wierszach wczesnych Barańczaka, czy pisanych jeszcze jako poeta formacji nowej fali,

Jak bardzo dla twórczości tej wielorakiej, wielopoziomowej, poetyckiej, translatorskiej, eseistycznej, krytyki literackiej, ta kwestia przypadku była ważna w opisie rzeczywistości przez Stanisława Barańczaka.