Mentionsy

poprzez odczytanie, poprzez też swój komentarz, dwóch tekstów Stanisława Brzozowskiego, czy dotyczących dwóch tekstów Stanisława Brzozowskiego.

Jeden autorstwa Stanisława Brzozowskiego, to jego pamiętnik i drugi to książka Czesława Miłosza, Człowiek wśród skorupionych.

Moja koleżanka z Akademii Teatralnej, ale ona studiowała reżyserię, córka wcześniejszego ministra bezpieki, chyba Stanisława też Radkiewicza, postanowiła wystawić, adaptować dla telewizji właśnie polskiej płomienie Stanisława Brzozowskiego.

Mieczysława chyba, Sroki, też listy Brzozowskiego.

Te tematy na pewno przewijały się, tak jak pan powiedział, w tych dwóch tomach wydanych przez Wydawnictwo Literackie w roku 70. listów Stanisława Brzozowskiego.

Właśnie taki smutny, bo oficjujący już czas właśnie odchodzenia z powodu postępującej choroby Stanisława Brzozowskiego.

O tą atmosferę czytania listów Brzozowskiego w więzieniu chciałem się pana spytać.

I te listy, choć właśnie są takie smutne i takie jesienne, związane, że coś już się dopełnia, coś przemija, to jednak one niosą z sobą niesamowite kolory właśnie tego myślenia, niekoniecznie filozoficznego, tylko człowieczego Stanisława Brzozowskiego.

No, zupełnie trudno, bo nie dorosłem do tego już intelektualnie, ale postać, sama postać jest wstrząsająca Stanisława Brzozowskiego.

Ogromnie gorąco wspominam ten czas, kiedy leżałem na tym żelaznym łóżku z tymi listami Brzozowskiego i całą duszą wchodziłem między te kartki, zresztą kartki z takiego biblijnego papieru.

Czy czytając te listy Brzozowskiego, nie tylko zagłębiał się Pan w te jego dylematy, problemy osobiste, ale także w tą czasoprzestrzeń on pozostaje poza Polską, jakby mówiąc językiem opisującym Pańską sytuację, która Pana dotknęło, pisze językiem człowieka spoza muru i z dużej odległości.

zarówno bohater Stanisław Brzozowski, jak i pan Jerzy Nasierowski, jak i Czesław Miłosz, naleźliście się w takiej sytuacji, w której chyba każdy człowiek w pewnym momencie się znajduje, tylko może lepiej, żeby dzięki panu między innymi lekturę czy pamiętników Brzozowskiego, czy książkę, czy tych listów poznał wcześniej, bo to będzie jakaś wartość dodana.

Natomiast jest taka książka, którą jak przeczytamy, czy przybliżymy dzięki pańskiej życzliwości publikację Stanisława Brzozowskiego, to jest taka książka właśnie jej autorstwa, Lucyny Tychowej i Andrzeja Romanowskiego.

W tych naszych opowieściach rodzinnych tragedią Stanisława Brzozowskiego było to, że jego życie się dopełniło i ci najbliżsi, którzy po nim zostali, nie tylko zostali

I ostatnie moje pytanie to dotyczy, gdyby Pan zamknął oczy, przypomniał sobie tą lekturę listów Stanisława Brzozowskiego w więzieniu, to jakie by się pojawiło skojarzenie?

I tym podsumowaniem listów Stanisława Brzozowskiego