Mentionsy

W sylwetce archaicznej Polski, którą magiczna latarnia Gombrowicza rzutuje na ekran Argentyny, rozpoznać można bez trudu kształt Mickiewiczowskiego arcydzieła.

Dni oczywisty był zamiar Gombrowicza głębszy.

Do którego, w przekonaniu Gombrowicza, dążył sarmacki barok, który był ciężarny, a poronił go dlatego, że zamiast oczekiwanego potwora, mającego Polaków doprowadzić nareszcie do prawdy, do urody i do życia, narodził się pan Tadeusz i omamił nas na nowo pięknem urody konwencjonalnej i poczciwej.

Jest to dla Gombrowicza pomyłka zasadnicza, gdyż cnota sama w sobie jest nieciekawa i z góry wiadoma.

Na wizję Gombrowicza polskiej literatury odrodzenia i wczesnego baroku składa się widocznie skarga, frycz modrzewski, orzechowski, motyw naprawy Rzeczpospolitej i heroiczne akcenty Potockiego czy Kochanowskiego.

Kluczowy jest tu stosunek Gombrowicza do baroku sarmackiego, który utożsamia omylnie, bo Pasek to przecież wiek XVII z epoką saską.