Mentionsy

Mnie akurat wtedy bardzo interesował taki zwrot Husserla datujący się mniej więcej od roku 1913.

Edmund Husserl to mistrz Edith Stein, twórca, de facto twórca, ojciec Szkoły Fenomenologicznej.

I taka bardzo realistyczna filozofia przemówiła do Edity Stein, ale sam Husserl od pewnego momentu dokonał zwrotu idealistycznego, jak się mówi, obrał taką drogę w kierunku samej świadomości, w kierunku ja i w takim kierunku, który, ukraszczając nieco sprawę, może podważać rzeczywistość zewnętrzną.

Właśnie tego zwrotu Edmunda Husserla ku idealizmowi.

I trzeba tutaj zaznaczyć, że Edith Stein, tak samo jak Romani Garden czy na przykład inni kriaciele z tego wczesnego okręgu realistycznej fenomenologii w Gettyndze pozostali przy tym wczesnym Husserlu z okresu badań logicznych, który

A na ile w tej poleńce, w tej dyskusji czy filozofii Husserla pojawił się taki zwrot, nakładają się na to losy dwójki jego asystentów.

W ogóle Edith Stein jest postacią, dla której Edmund Husserl utworzył po raz pierwszy taką funkcję asystenta czy asystentki.

Który, jak Pan słusznie zauważył, był kolejnym na stanowisku asystenta Husserla.

Mianowicie Edyta Stein na przykład opracowała pełne zapiski wykładów Husserla o czasie, gotowe, przygotowała je do druku, podczas gdy później przejmujący te schedę po Edycie Stein, który odeszła z tej roli, Martin Heidegger się pod nimi po prostu podpisał.

A mamy świadectwa w listach, w których Husserl narzeka, że dostał od Heideggera plik zwrócony,

Udało się z Niemiec na przykład wywieźć jeszcze manuskrypty Husserla, ale gdyby one pozostały w rękach takich ludzi jak Martin Heidegger najpewniej zostałyby po prostu zniszczone.