Mentionsy

No i ten dramat też jakby wyboru Heideggera no i tego nieszczęśliwe zeszyty, które mają sobie znamiona takich zapisów no ukierunkowanych bardzo byśmy powiedzieli nie w sensie filozofii idealistycznej, tylko bardzo w sensie filozofii takiej wykluczającej.

A mamy świadectwa w listach, w których Husserl narzeka, że dostał od Heideggera plik zwrócony,

Tutaj ten finał życia Heideggera, który w jednej strony najpierw przyjął w pełni tę tożsamość polityka NSDAP, a z drugiej strony próbował się też po wojnie w bardzo taki przebiegły sposób od tej przeszłości swojej zdystansować, żeby utrzymać się w świecie akademickim.

Ale w 1936 roku pisze tekst, tak jak pani powiedziała, jest pewna polaryzacja między sposobem myślenia Edity Stein i Martina Heideggera.

W 1936 roku, kiedy ona już jest w klasztorze, pisze tekst właśnie związany ze sposobem postrzegania filozoficznym świata Martina Heideggera.

Rzeczywiście tam jest dodatek o filozofii Martina Heideggera.

W tym dodatku kładzie akcent na takie, na jeden z egzystencjałów Heideggera,

To zestawienie pomiędzy egzystencjałem Heideggera wrzuceniem, a, moglibyśmy powiedzieć, egzystencjałem Edity Stein, czyli byciem podtrzymywanym w istnieniu, to jest taki, jak sądzę, bardzo interesujący element takiego kontrastu pomiędzy ich teoriami.

Między innymi to spojrzenie na człowieka wyrosłej filozofii Heideggera.

Uważa, że opis Heideggera jest fragmentaryczny, to znaczy on opisuje tylko jeden ze stanów ludzkiej natury.

Aspekty natury ludzkiej, które przez Heideggera są po prostu wzięte w nawias, nieomówione.

I tutaj, jak sądzę, to zestawienie jej antropologii z antropologią Heideggera właśnie w tych wykładach z 1932 roku jest najciekawsze.