Mentionsy

Pan Radosław jest m.in. autorem tomu szkiców poświęconych myśli filozoficzno-religijnej Lwatu Ustoja, a także biografii Jarosława Iwaszkiewicza.

Mowa o Jarosławie Iwaszkiewiczu, Teresie Jeleńskiej i Konstantym Kocie Jeleńskim.

Kim dla Pana jest Jarosław Iwaszkiewicz?

Jarosław Iwaszkiewicz jest dla mnie pisarzem, który mi towarzyszy właściwie w całym takim moim etapie literackiego rozwoju, bo ja się

Ja się zmieniam, Iwaszkiewicz się nie zmienia, natomiast zmienia się moje spojrzenie na niego, oczywiście pogłębia.

obcował z rękopisami tych tekstów, które wtedy czytałem, ale też dość dużo opublikuje w różnych archiwaliach Iwaszkiewiczowskich.

I że to będzie tak, że Iwaszkiewicz bardzo wiele dla mnie zrobił, ale myślę, że nie ja powinienem to mówić, ale z perspektywy tego nastolatka powiem bardzo,

Ale ja chciałem się pana spytać, ile w Radosławie Romaniuku jest umiłowania przyrody, sfascynacji przyrodą, tego co wyczuwalne jest w tekstach literackich, poetyckich Jarosława Iwaszkiewicza?

Jak nie ma powstań chorzackich, jak nie ma tych zamków, które, a w miejscu, w którym się Iwaszkiewicz urodził, stał kiedyś zamek i tak dalej, i tak dalej.

Najważniejsze rzeczy literackie w naszej kulturze o Sandomierzu napisał właśnie ten Iwaszkiewicz z Skalnika w Ukrainie.

Kiedy pan wspomniał o tej relacji pana jako biografa i Jarosława Iwaszkiewicza jako tej osoby, którą pan obdarował biografią, to ile jest, trochę się pogubiłem w moim pytaniu, ale istota jego jest taka, na ile to jest lustro, ta relacja pana i Jarosława Iwaszkiewicza, lustro tego, co my widzimy w korespondencji Kota Jeleńskiego, Konstantego,

Z Jarosławem Iwaszkiewiczem, bo tu też jest różnicza cała pokoleniowa i też jest coś takiego, co jest wyczuwalne w biografii Iwaszkiewicza pana autorstwa.

Kot Jeleński Iwaszkiewicz, Radosław Romaniuk Iwaszkiewicz.

Natomiast to jest całkowicie inna relacja, dlatego że Jeleński był człowiekiem rzeczywiście z innego pokolenia, natomiast on był człowiekiem z pokolenia córek Iwaszkiewicza.

To były dokładnie te roczniki, co starsza córka pisarza, Maria Iwaszkiewicz.

Kolegą z gimnazjum Krzysztofa Kamila Baczyńskiego, z którym Iwaszkiewicz też utrzymywał kontakty w czasie okupacji.

Natomiast on był też synem znanej Iwaszkiewiczowi Teresy ze Skarżyńskich, znanej w epoce dwudziestolecia, z którą się właściwie dzięki Konstantemu zaprzyjaźnił dopiero właśnie po wojnie.

No i oczywiście będąc człowiekiem, tak jak powiedziałem, jednak mimo wszystko ze świata Iwaszkiewicza, zielański poznał go osobiście, a przynajmniej jakby świadomie go poznał, przy czasie, w której on już był zdeklarowanym emigrantem, niemyślącym nigdy, nieplanującym wrócić do komunistycznej Polski.

A Iwaszkiewicz był zdeklarowanym obywatelem tej komunistycznej Polski i to też był bardzo ważny relacjach.

Iwaszkiewicz zresztą tam do niej przyjeżdżał.

I pod koniec już relacji z Iwaszkiewiczem Jereński jakoś też, że tak powiem, wprowadzał Leonor w tą taką konfigurację osobową.

Iwaszkiewicz, Anna Iwaszkiewiczowa, czyli żona pisarza, on, no i właśnie Leonor, to były z tym pewne kłopoty.

Iwaszkiewicz znał go z okresu okupacji.

Myślę, że na pewno absolutne potępienie tego zjawiska było taką płaszczyzną wspólną między nimi, to znaczy między Konstantym Teresą i Jarosławem Iwaszkiewiczem.

Dla nich było, dla nich, już mówię o Iwaszkiewiczu i Jelenjskim, było jasne, że miał prawo być sobą w jakikolwiek sposób by chciał się określić.