Mentionsy

A jak lustro, no to nasza zmieniona twarz, a ta twarz czasami ma wyraz maski, a jak maska to Gombrowicz.

Myślę, że Gombrowicz dla Jerańskiego był jeszcze bardziej ważnym pisarzem niż Miłosz.

Do pewnego stopnia to go łączyło z Waszkiewiczem, to znaczy Waszkiewicz po wojnie będąc w Argentynie spotkał się z Gombrowiczem, przeczytał napisany wówczas na świeżo dramat ślub i bardzo się tym dramatem zachwycił.

Takim dramatem, który ma właściwie całego Gombrowicza w pigułce.

To była pierwsza wypowiedź pisemna Gombrowicza w kraju po wojnie.

Gombrowicz na szczęście związał się z paryską kulturą, która była takim miejscem dosyć Iwaszkiewiczowi niechętnym.

Była to bardzo przykra sprawa, zwłaszcza dla Jeryńskiego, który był wielkim przyjacielem Gombrowicza do końca jego życia, a potem był jego promotorem zachodnim, no i był przyjacielem Miloszkiewicza.

Tutaj na szczęście byli Gombrowicz, Miłosz, Jeleński, Rudziński.

To w trójczości pisano o Wierzyńskim po jego śmierci i o Gombrowiczu po jego śmierci.