Mentionsy

Mowa o Jarosławie Iwaszkiewiczu, Teresie Jeleńskiej i Konstantym Kocie Jeleńskim.

Kiedy pan wspomniał o tej relacji pana jako biografa i Jarosława Iwaszkiewicza jako tej osoby, którą pan obdarował biografią, to ile jest, trochę się pogubiłem w moim pytaniu, ale istota jego jest taka, na ile to jest lustro, ta relacja pana i Jarosława Iwaszkiewicza, lustro tego, co my widzimy w korespondencji Kota Jeleńskiego, Konstantego,

Kot Jeleński Iwaszkiewicz, Radosław Romaniuk Iwaszkiewicz.

Tutaj w tym momencie, kiedy się Jeleński z Iwaszniczym zetknął, to może rzeczywiście było coś takiego, co nieco przypominało ten moment jakiegoś mojego życia.

Natomiast to jest całkowicie inna relacja, dlatego że Jeleński był człowiekiem rzeczywiście z innego pokolenia, natomiast on był człowiekiem z pokolenia córek Iwaszkiewicza.

Jeleński do pewnego momentu mieszkał we Włoszech, oni się poznali zresztą w Rzymie.

Natomiast tak naprawdę, pan Jeleński mieszkał w Paryżu potem przez dziewięciolecia.

Kot Jeleński znał go z okresu wspólnej edukacji.

We wspomnieniach Kota Jeleńskiego pojawia się informacja, że to on i Baczyński zawsze bili się z tymi, którzy no niestety w tamtych czasach byli narastającą falą polskiego antysemityzmu.

I tutaj też właściwie można powiedzieć, że oni się spotykali na wspólnej płaszczyźnie, bo Jeleński i Iwaszkiewicz szalenie cenili i rozumieli poezję Miłosza i doceniali jej wielkość.

Ja zresztą na Markiniasie mówiąc opracowałem również, opracowałem przypisami listy Jeleńskiego i Miłosza.

Może paradoksalnie nawet ważniejsza dla Miłosza, który pisał, że miał w Jeleńskim taki rodzaj lustra, że natychmiastowo odpowiedzi od niego otrzymywał na nawet niezadane mu czasem pytania dotyczące jego własnej twórczości.

Zresztą Jeleński też dużo zrobił dla takiego przyswojenia Miłosza w Europie.

No to tego wszystkiego Jeleński nie miał.

Jeleński użył w jakimś poprzednim liście właśnie takiego słowa, że strasznie coś się tam to odebrano i że jedzie do Rzymu i pisze do mnie hotel Minerva, piatka Minerva.

Tutaj na szczęście byli Gombrowicz, Miłosz, Jeleński, Rudziński.

No i w końcu last but not least, chociaż to nie jest bardzo ważne, nazwisko Jeleńskiego w polskiej prasie pojawiało się od czasu do czasu, ale jako agenta obcego wywiadu, współpracującego z Kongresem Wolności Kultury.

Natomiast nie w tym kontekście pojawiło się w dedykacji do znakomitego, najlepszego chyba później jako opowiadania Iwaszkiewicza Seremitę, które on wydrukował w twórczości, właśnie dedykowane Konstantemu Jeleńskiemu.

Mamy fascynującą odpowiedź o Jarosławie Iwaszkiewiczu, Konstantym Jeleńskim, a gdzieś nam zagubiła się mama Konstantego Jeleńskiego, Teresa Jeleńska.

Mam na myśli ten wspomniany przeze mnie tom korespondencji Jeleńskiego i Miłosza, tom korespondencji Jeleńskiego i Czapskiego.

Książeczka korespondencji Waszkiewicza, Teresy i Konstantego Jeleńskich to jest taki mały okręg tej opowieści.

Rosław Iwaszkiewicz, Teresa Jeleńska, Konstanty Kot-Jeleński.