Mentionsy

Radio z Charakterem
Radio z Charakterem
03.06.2026 10:00

Radio z Charakterem 03.06.2026 Maj 1926 - Andrzej Chwalba

Szukaj w treści odcinka

Znaleziono 35 wyników dla "Piłsudski"

Doszło również dlatego, że Piłsudski nie przygotował ani planu B, ani planu C.

Padały mocne określenia pod alasem Piłsudskiego ze strony prawej strony.

Prawica uważa, że Piłsudski nie ma żadnych kwalifikacji, żeby zostać naczelnym wodzem w czasie pokoju, a tym bardziej w czasie wojny.

Bowiem, że od kilku lat trwały starania i trwają dalej w 1926 roku Piłsudskiego,

Właściwie nie robił żadnego gestu, żeby w jakimkolwiek stopniu zaspokoić oczekiwania, można powiedzieć, ambicje Piłsudskiego, żeby Armia Polska w jego przekonaniu, najważniejszy czynnik polityczny i wojskowy, gwarantujący Polsce niepodległość, miała dobrego gospodarza.

Winien temu jest Piłsudski wszelkie niepowodzenia, a więc nie jego generałowie Tkosza.

Bowiem zaprasza Piłsudskiego do przejęcia władzy.

Powiedział nam, panie Piłsudski, pan potrafi tylko rząd krytykować.

I w dzienniku, ale już innym oczywiście, miał się ukazać wywiad Piłsudski na ten temat, czyli miał się ukazać 12 maja.

I teraz Piłsudski zdał sobie sprawę z tego,

...wobec marszałka Piłsudskiego też mieli być zwolnieni.

Każdy jest myśliwym, kto ma władzę i może upolować sobie dowolną zwierzę w postaci rozmaitych profitów natury materialnej i to zresztą będzie jednym z podstawowych haseł Piłsudskiego, żeby

Piłsudski postanawia wkroczyć do akcji.

Mianowicie, niespodziewanie dla Piłsudskiego.

I to była też nadzieja Piłsudskiego.

No i teraz, mówiłem, to jest pierwsza porażka Piłsudskiego w dniu 12 maja.

W związku z tym, w związku z tym te książki wydawane wówczas dowodzimy, że Piłsudski parokrotnie miał już dojrzały plan, a nad tym pracowali również jego współpracownicy.

I historycy próbowali dowiedzieć, że właśnie wtedy Piłsudski przygotował zamach.

Mianowicie plotkowano, że widziano Piłsudskiego, że

I znowu sięgnięto do jakiejś plotkarskiej informacji, że jako był rozkaz z kwietnia roku 1926, żeby powierzyć Piłsudskiemu prowadzenie manewru w Rembertowie, czyli na poligonie pod Warszawą,

Podpułkownika Stamirowskiego, czyli dowódcę Łanów Lubelskich, kochanego tego pułku Łanów Piłsudskiego.

Jemu tylko może rozkazywać marszałek Józef Piłsudski, bo on ma w sobie moc prawną, żeby tworzyć wielkie dzieła i w związku z tym on jemu się podporządkowuje, a nie państwu, które od niego wymagało przysięgi, wiadomo, warunki.

Jak Piłsudski chce władzę, niektórzy ministrowie mówili, przekonując Dindo Witosa, to nikt ją bierze.

Piłsudski jednak liczył, że jak zobaczcie kolejną działkę przywołującą do Warszawy, bo dreszer, dreszer,

Te Piłsudskie wiadomości nie mógł cofnąć.

To jest druga porażka Piłsudskiego.

I całość komendy nad tworzącą się grupą żołnierzy Piłsudskiego przejmuje wspomniany kawalerzysta generał Odis Tescher.

Ale to Rozładowski wydaje rozkaz, żeby strzelać do żołnierzy Piłsudskiego.

Czyli Piłsudski do końca, jeśli nie on, to Orlisz Dreszel, mieli nadzieję, że jednak strona rządowa skapituluje.

Kończąc naszą rozmowę, Panie Profesorze, chciałbym tylko poprosić o wyjaśnienie, że ta złożona sytuacja, którą nam Pan Profesor opisał i która wymknęła się spod kontroli, tak jak Pan Profesor, mówiąc na początku swojego wykładu, wspomniał, że Piłsudski chciał uzdrowić, miał plan sanacji Polski.

Powiem sobie tak, że Piłsudski pragnął władzę nad wojskiem.

No bo oni się sprzeciwiali Piłsudskiemu, temu co robił, czyli postępującej polityce zmierzającej w kierunku autokratyzmu.

No i ta polityka wojskowa poświęcić Piłsudskiego, no jest niekoniecznie właściwa, bowiem nowy marszałek, drugi marszałek, czyli Edward III Śmigły, no jest w stanie udźwignąć tego bagaża oczekiwań.

W takim jak był Piłsudski, jest innym marszałkiem, nie ma tej charyzmy, nie ma tej mądrości, nie ma tego talentu, nie ma tej intuicji politycznej, co miał Piłsudski i jego decyzje kadrowe odnośnie na przykład dowodzenia poszczególnymi armiami, no nie zawsze były trafione, a jego sposób dowodzenia

No nie wystawiają mu dobrego świadectwa, wystawiają mu jak najgorsze świadectwo, czyli ta decyzja Piłsudskiego, która wskazała Rydza-Śmiegłego na jego następcę, a nie na przykład Kazimiera Sosnkowskiego,