Mentionsy

– zapytał Muminek sennie.

W końcu Muminek wstał i machinalnie zdjął koszyk ze śniadaniem wiszący na gałęzi.

Przez cały dzień Muminek i Panna Migotka przełazili z drzewa na drzewo.

Muminek wyciągnął się na mchu.

– Oczywiście, że cię porwałem – powiedział Muminek uprzejmie.

Tak, melancholijnie potwierdził Muminek, zapomnieliśmy, że to noc świętojańska.

Kiedy rozpaliło się na dobre i płomienie biły wysoko w górę, Muminek zwykle wchodził do ciepłej wody w zatoce, kładł się i kołysząc na falach patrzył na ognisko.

– Odbijało się w morzu – powiedział Muminek.

Muminek i pan Namigotka przystanęli niepewnie na skraju lasu.

Biedne dzieci, mój biedny mały muminek, gdzieś tam na drzewie, na pewno nigdy nie trafią do domu.