Mentionsy

Pan Jerzy Nasierowski przeczyta dla nas fragment o Stanisławie Brzozowskim, w całości uzupełnił bajki filozoficzne.

O Stanisławie Brzozowskim, o jego pamiętniku.

Przypomnę, że Stanisław Brzozowski, wielki, wieki myśliciel polski, był śmiertelnie chory i właściwie za niewiele dni, właściwie za miesiąc od początku licząc, kiedy zaczął pisać ten pamiętnik, umrze.

Słabo się orientuję z filozofii Stanisława Brzozowskiego.

No ale trzeba jednak wprost powiedzieć, że dzisiejsza myśl Brzozowskiego, jego oświęcenie się przed samą śmiercią poezji, poezji angielskiej, wydaje się czymś chyba absurdalnym.

Ludzie pod respiratorami, tylko że oni piszą od Brzozowskiej, ten miesiąc przed śmiercią, dusząc się, umierając właściwie z przerwami.

Nie jesteśmy zdolni przybliżyć się nawet do tych rozterek duchowych Brzozowskiego, do tej potęgi jego myśli, ale tak potężnej, że właściwie trudno do niej poskoczyć.

Właściwie bardzo powierzchownie go traktował, że dopiero po II wojnie światowej zaczął jakoś się oryginować i dopiero tu właśnie jest i spoczywa, że sam stał się wygnańcem, a trzeba powiedzieć, że Brzozowski był wygnańcem wśród swoich rodaków.

Ale Brzozowski.