Mentionsy

W książce Naturecht und mannsliche Würde, czyli Prawo natury a godność ludzka, Ernst Bloch zanalizował wewnętrzny związek między XVIII-wieczną mieszczańską doktryną prawa naturalnego, a XIX-wieczną antymieszczańską utopią społeczną.

Blochowska filozofia nadziei, postulująca byśmy mierzyli siły na zamiary oraz poszukiwali swego rodzaju raju utraconego, rodzinnej, lecz nieodkrytej i dziewiczej jeszcze krainy, głosiła permanentność nieburżuazyjnego oświecenia poważniej i bardziej otwarcie, niż miało to miejsce wcześniej.

Ernst Bloch z mocą mówi o poniżonych i zranionych.

Próby cytuje Bloch tylko raz.

Jednak nieredukowalny i patologiczny podmiot, który dla montania jest tak istotny, zaraz znów zostaje przez Blocha odrzucony.

W blochowskiej filozofii jest miejsce dla oblubieńców z pieśni nad pieśniami, ale nie dla strindbergowskiej walki płci.

nigdy nie stało się bodźcem do rozmyślań dla Żyda Ernsta Blocha.

Taka jest istota koncepcji Blocha.