Mentionsy

Ta teoria została zastąpiona, jak gdyby unieważniona przez jeszcze lepszą teorię Einsteina.

Kilkadziesiąt lat później Einstein, który zdecydowanie nie był matematykiem, natrafił na taką samą geometrię Riemannowską.

Einstein miał korespondencję z wybitnym matematykiem niemieckim Hilbertem, który go tej geometrii douczał, więc Einstein zdał sobie sprawę z tego, że matematycy już tam byli, ale nie dokładnie tak, jak on chciał, a Einstein brał swoje obliczenia.

Samodzielnie, ale jak już, powiedzielibyśmy, kurz opadł i okazało się, że teoria Einsteina jest słuszna, to okazało się, że jest to manifestacja fizyczna tej geometrii Riemanna.

To jest coś, co Einstein połączył z geometrią Riemana, żeby uzyskać swoją teorię względności.

Tak, tak rzeczywiście można w jednym zdaniu ująć teorię grawitacji Einsteina.

W teorii Einsteina wszystkie ciała, łącznie z tym jabłkiem, ale też planety, komety, gromady, galaktyk poruszają się po czymś, co my byśmy mogli nazwać liniami prostymi.

Być może jest jeszcze inna teoria, mniej albo bardziej geometryczna niż Einsteina.

Teoria Einsteina jest doskonała, jest najdokładniejszą teorią, której przewidywania zgadzają się z obserwacjami

Skądinąd Einsteinowi, zupełnie w innej teorii, w teorii kwantów, było wiadomo, że na pewnym poziomie masa to jest to samo co energia.

Tak, i pod wpływem badań Einsteina nad teorią grawitacji w latach 60., 70. fizycy wysokich energii, czyli fizycy jądrowi zajmującymi się siłami krótkozasięgowymi, takimi jak oddziaływanie jądrowe, ale również elektromagnetyzmem,

Mogę, chyba że studiowałem prawa Einsteina i twierdzenia Penrose'a Hawkinga.

Osobliwości we Wszechświecie nie istnieją na pewno, o ile teoria względności Einsteina, klasyczna teoria grawitacji, jest prawdziwa.

Einstein i Rosen w latach trzydziestych promowali tego typu wormhole czasoprzestrzenne, gdzie wydawało się, że można w czarnej dziurze, w takie jak to pisał Schwarzschild, to był pierwszy matematyczny model czarnej dziury, taki wormhole stworzyć.

Podróży jest taka, że ratuje panią nieznana nam jeszcze fizyka kwantowa, że są prawa fizyki łączące teorię grawitacji z teorią kwantów, które mówią, że tak naprawdę osobliwość, efekt klasyczny Einsteinowski nie istnieje.

Żeby pokazać, że istnienie czarnych dziur wynika z niezbicia z teorii Einsteina, trzeba by pokazać nie tylko, że istnieje osobliwość, ale też, że ta osobliwość jest ukryta w płaszczu wali horyzontu.

Nawet Einstein nie dostał Nobla za teorię grawitacji, tylko za, też duży wkład w naukę, efekt fotoelektryczny, dlatego że ten efekt można było odkryć.

To byłby podobny rodzaj umysłu, tak jak czytamy o Einsteinie, który przede wszystkim opierał się na wyobraźni, że jak to potem ubrać w materiał matematyczny, w aparat matematyczny, to nawet wiemy, że musiał się tego uczyć.

Ani Einstein do końca życia, ani Penrose do dzisiaj nie wierzyli w mechanikę kwantową jako teorię ostateczną.

I Einstein, i Penrose wskazywali na tą samą słabość teorii kwantów.

I Penrose i Einstein twierdzili, i Penrose twierdzi do dzisiaj, że nie zrozumiemy fizyki bez cofnięcia się do tyłu i zrozumienia tego kolapsu.

Natomiast Pedrus jest platonikiem dużo bardziej niż Einstein.

Czytałem wspomnienia Einsteina i o Einsteinie, gdzie taki czy inny matematyk zwrócił Einsteinowi uwagę, że jego teoria geometryczna mogłaby być bardziej elegancka, gdyby nie policzyć tego tak, tylko jakoś inaczej.

Odpowiedzią Einsteina na to było, że elegancja jest rzeczą krawców.

Einstein'a interesowała fizyka.

Einstein nie był matematykiem, nikt za takiego się nie uważał.

Penrose jest dużo bardziej platonikiem niż Einstein i być może nawet ktokolwiek inny z tych wielkich luminarzy nauki.

Jeszcze zagadnę o tę kwantową grawitację, dlatego że, przypomnijmy, mamy właśnie mechanikę kwantową, fantastycznie sprawdzoną teorię, chociaż, jak Pan mówi, w niektórych elementach ona uwiera, ale póki co nie udało się znaleźć niczego, co by ją obalało i mamy teorię grawitacji Einsteina, też fantastycznie sprawdzaną na wszystkie strony, działa, ale są te miejsca we Wszechświecie, w czasoprzestrzeni, jeśli dobrze rozumiem, gdzie to się nie spina, jak w tych osobliwościach, prawda, że mamy te nieskończoności.

Czy też przez modyfikację taką czy inną teorii Einsteina.

Czyli jeśli dobrze rozumiem, nawet jeśli uda się połączyć ogólną teorię względności Einsteina z mechaniką kwantową, na przykład przy modyfikacji drobnej jednej czy drugiej, to to nie zamyka sprawy.

Ona pożera wszystko, pożera każdą inną teorię, absorbuje ją w sobie i mówi nam, jeżeli wy jesteście w stanie wyjaśnić to używając teorii Einsteina,