Mentionsy

To znaczy, gdyby to robił Ateńczyk, no to wtedy musiałby w tych Atenach zostać i ponosić konsekwencje na przykład tego, co robi.

No to tutaj jest chyba rzeczywiście rzecz istotna, to znaczy biorąc pod uwagę Sokratesa, który jest członkiem wspólnoty i stara się w związku z tym działać na korzyść tej wspólnoty i tak pojmuje zresztą swoje życie i swoją misję, nawet jeśli karci ateńczyków, to dlatego, że chce, żeby ta wspólnota była jak najlepsza.

No i widzimy u niego, no przynajmniej u Platona, że on dbając o dusze ateńczyków de facto dba o całą polis ateńską, no bo dobrze obywatele tworzą dobre państwo.

Przykład namawiania Ateńczyków do wyprawy sycylijskiej, do tej, która potem zakończyła się katastrofą, ale to było takie namawianie na zasadzie, że za chwilę podbije się Sycylię, potem kolejne krainy i Ateny urosną do roli imperium i tak dalej.

Więc to na pewno schlebiało Ateńczykom, bo to było pod hasłem, że jesteście tacy wspaniali i właściwie to wam się należy.

Potem było takie przysłowie też, nie sztuka w Atenach chwalić Ateńczyków.

Wzajemnej adoracji, że my jesteśmy wspaniali, bo jesteśmy ateńczykami.