Mentionsy

Jednak jeżeli takie zapytanie rozszerzyć poza biegową bańkę i poszukać kogoś, kto swoimi dokonaniami wyszedł jakby poza środowisko, to jestem niemal przekonany, że większość wskazałaby na Eliuda Kipczogę lub chociaż na tego Kenijczyka, co to złamał dwie godziny w maratonie, już abstrahując od tego, że formalnie to raczej na dystansie maratonu.

Co ciekawe, w tym samym biegu trzeci był właśnie 18-letni Kipczogę z czasem 12.52.61.

Natomiast pies z kulawą nogą nie stawiałby wówczas na pewno pieniędzy na osiemnastoletniego młokosa Eliuda Kipczogę.

W młodości Kipczogę pokonywał pieszo 5 kilometrów do i ze szkoły podstawowej, często dwa razy dziennie w obie strony.

Na te informacje pewnie natraficie we wszystkich tekstach dotyczących Kipczogę.

Ważną informacją jest to, że jego sąsiad mieszkający w promieniu mniej więcej 3 kilometrów biegał często tą samą drogą, którą Kipczogę pokonywał właśnie drogę do szkoły.

No i w liceum ten talent, kipczogę do biegania, nie wyniósł go jakoś specjalnie poza takie zawody szkolne w tych kenijskich okręgach, chociaż oczywiście wiemy, że w Kenii poziom biegania nawet na tego typu zawodach jest już całkiem wysoki.

Kipczogę wygrał jeszcze bieg na 5000 metrów w Sztokholmie na trzy tygodnie przed Mistrzostwami Świata z czasem niemal równo 13 minut.

No i na pięciu okrążeń do końca pierwszy raz swoją pewność siebie postanowił zamanifestować Kipczogę, który wyszedł na prowadzenie zaskakując Bekele.

Bekele wyraźnie robił miejsce w tym momencie do wyprzedzenia go po wewnętrznej, tymczasem żółtodziób Kipczogę minął go na łuku po zewnętrznej stronie, jakby w ogóle nie zauważył tej sugestii bardziej doświadczonego biegacza.

Pozycja pierwsza Kipczogę, druga Bekele, a za nimi jak cień przyczajony Elgerusz.

Przez krótką chwilę był nawet taki moment, że ponad kilometr do mety zarówno Elgerusz, jak i Bekele, jak i Kipczogę biegli taką ławą trójką obok siebie na czele stawki.

I jak można się domyślić, pierwszy wyłamał się, pierwszy pękł ten najmłodszy, no i to znowu Kipczogę wskoczył na prowadzenie.

Za Elgaruszem podążał jak cień Bekele, a za nim kolejni cztery Kenijczycy, Kipczogę, Czebi, Kibołen, no i obrońca tytułu, czyli Limo.

Kipczogę biegł wówczas na czwartej pozycji i nawet gdy wybrzmiewał dzwonek oznajmiający ostatnie okrążenie biegu, komentatorzy w ogóle w niego nie wierzyli, nie wierzyli, że może on na poważnie włączyć się do pojedynku pomiędzy Bekele a Elgeruszem.

Marokańczyk włączył swoje turbo na przeciwległej prostej i chociaż Kipczogę i Bekele zdołali oderwać się od reszty stawki, będąc odpowiednio na drugim i trzecim miejscu, to na tym ostatnim okrążeniu wyraźnie tracili dystans do uciekającego Millera.

Elgerusz na torze pierwszym, Kipczogę na drugim, a Bekele nieco już dalej na trzecim torze.

W tym momencie Kipczogę w sobie tylko znany sposób zdołał wypracować pół kroku przewagi nad Elgeruszem i obaj jakimś cudem zdawali się skompresować już na pierwszym torze, chociaż tutaj oczywiście o zabieganiu drogi nie mogło być mowy.

Kipczogę schylił głowę tuż przed linią mety i utrzymał tą zwycięską pozycję.

Jak wtedy wyglądał Kipczogę?

Zostało mi 300 metrów do mety, więc myślałem o medalu, mówił dziennikarzom Kipczogę.