Mentionsy

prezes Jarosław Kaczyński, który powołując się na znajomość z ekspertem od leczenia holoby alkoholowej powiedział, że mężczyzna, by popaść w alkoholizm, tu zaczynam cytat, musi pić nadmiernie przeciętnie 20 lat.

Czyli, że ja ślubuję dać się zabić.

I przypomnijmy pokrótce ludziom, czym się zajmujesz, zanim zaczniemy rozmawiać.

Jestem psychologiem społecznym, pracuję na Uniwersytecie SWPS.

Ja uwierzyłem Fukujami, ja to naprawdę czułem, że jest koniec historii.

Kupujemy masę broni.

na wykładzie bodajże inauguracyjnym, mówi takie zdanie, to ono jest obudowane, więc ja je bardzo skrócę, że będziemy pierwszym, mówi chyba do oficerów przyszłych, będziemy pierwszym pokoleniem, który chwyci za broni i obiecuje wam, że wygramy tę wojnę.

Potem jakieś takie szczegółowe, co pewien czas mi przelatuje jakaś gwiazda i ją dołączam do konstelacji.

Szef sztabu generalnego albo Łotwy, albo Estonii wraz z szefem wywiadu, może kontrwywiadu, czyli jak oni coś mówią, aktualnie urzędują, to znaczy, że krzyczą.

I oni pokazują takie dane, że baza wojskowa rosyjska, całkiem niedaleko ich, jest opustoszała.

Żołnierze pojechali walczyć na południe do Ukrainy, ale rozbudowują magazyny broni.

no to ich się nie buduje pośrodku niczego.

Myślę, że jak wojna wybuchła w Ukrainie, nadal myślałem, szansa, że ktoś zaatakuje na to, to jest niemożliwe, to jest 2%.

no to ja to mniej więcej, kiedy wojna w Ukrainie 20-22, no to co, trzy lata minęły i teraz mądrzy ludzie, a ja muszę wierzyć mądrym ludziom z różnych opcji, gdzie oni pokazują plusy, minusy, różne punkty widzenia i ten obraz jest spójny.

Ja teraz nie cytuję dosłownie, tylko sens tego fragmentu.

przygotujemy cię do pracy jako psycholog w wojsku, jak będzie kryzys.

Nie chcę pasywnie działać, przyjmując uchodźców, chcę robić więcej.

Dla mnie rozpoczęcie wojny w Ukrainie było wstrząsem takim emocjonalnym, poznawczym, czyli emocje we mnie buzują, ale też ten świat, który ja do tej pory widziałem, on mi nie pasuje, czyli ta wartość.

Po prostu był szokujący moment dla całego świata.

Przyjmujemy uchodźców, jakieś rozmowy w domu i pamiętam taką rozmowę z dziewczynką, ona wtedy miała kilka lat, powiedzmy sześć.

I tak próbuję to poskładać.

Który czuje odpowiedzialność.

Który czuje odpowiedzialność, ale jestem obcym człowiekiem, który nagle przyjmuje kobiety z Ukrainy, ich dzieci i psy.

Ja czuję wściekłość, gniew, ale przerażenie, lęk i moja wiedza mi nie daje odpowiedzi na to.

To jest ich zawód, to znaczy to jest zawsze służba, to się różni, ale to jest, wykonuje to zawodowo.