Mentionsy

Wszystko za sprawą telefonu Władimira Putina do Donalda Trumpa.

Rozmowa Putina, można powiedzieć, unieszkodliwiła późniejszą wizytę prezydenta Zeleńskiego w Waszyngtonie.

Więc myślę, że to jest zła postawa, przelicytowanie, przeszarżowanie, ale to w tradycji rosyjskiej, tradycji tej administracji Putina.

Czy zakładała, że Budapeszt będzie powtórką z Alaski, jakimś takim wizerunkowym ociepleniem, które dodatkowo poprawi legitymizację Putina na arenie międzynarodowej, ale de facto nic nie zmieni, jeśli chodzi o samą Ukrainę?

I oczywiście my dzisiaj jesteśmy w takim momencie, że mówimy o tym, że fiasko telefonu Putina, sukces ukraiński po sankcji, ale za tydzień możemy być w zupełnie innym miejscu, dlatego że wiemy, jak mało przewidywalny jest Donald Trump.

No i popełnili po prostu zwyczajny błąd i to, że Kirill Dmitriev, ten doradca, pełnomocnik Putina, błyskawicznie się zjawił w Waszyngtonie, żeby zarządzać kryzysem, pokazuje, że mają świadomość tego, że popełnili dosyć poważny błąd.

I te sankcje są w stanie na tyle daleko zepchnąć ją po tej równi pochyłej, że Putin będzie skłonniejszy do negocjacji?

Tutaj założył sobie coś innego zupełnie prezydent Putin.

To jest kalkulacja, która w głowie Putina wygląda tak, jak powiedziałem, ale w jego otoczeniu wcale nie musi tak samo wyglądać.

Czyli jeżeli dobrze rozumiem to, co pan mówi, sankcje, jakiekolwiek sankcje, nie tylko te ostatnie nakładane na Rosję, najprawdopodobniej nie doprowadzą do tego, że Putin zmieni swoje zdanie co do negocjacji.

Co najwyżej mogą ograniczyć rosyjski potencjał doprowadzenia wojny i ewentualnie przyspieszyć tę masę krytyczną, powodującą jakieś polityczne poruszenie wewnątrz, które ewentualnie mogłoby również Putina ograniczyć.

I wtedy to poruszenie wewnątrz, jeżeli będzie odczytane przez Putina jako coś, co zagraża jemu fizycznie i temu systemowi, który stworzył wokół siebie, wtedy może być skłonny do jakiegoś rodzaju nowego spojrzenia na to, jak wojnę na Ukrainie rozstrzygnąć.

Ja szczerze powiedziawszy uważałem, że Rosjanie próbują teraz po Alasce, ten telefon Putina miał trochę tak symulować oczywiście ustępstwa, ale pokazywać Trumpowi, że jest gotów Putin pójść ten krok do przodu po to, żeby Trump mógł to PR-owo rozgrywać na rynku wewnętrznym, międzynarodowym, kupować trochę czasu, ale jednak wykazywać pewną wolę kompromisu, która jest też poddyktowana tym, że ta wojna jest niesłychanie droga dla samej Rosji.

Ale widzimy z kolei, że ta reakcja później, ani kroków wstecz, jak to już mówiłem, bardzo sztywne stanowisko, potwierdzone przez Ławrowa, przez Putina, przez Pieskowa.

Czy te błędy, które, tak się wydaje, błędy popełniane przez Putina w ugłaskiwaniu Donalda Trumpa nie wynikają w jakiś sposób z jego ego i również z faktu, że od tak dawna rządzi jako władca autorytarny, który nie musi się liczyć ani z opinią publiczną, ani tak bardzo z opiniami w swoim otoczeniu?

Mówię o tym, bo z dużym zaskoczeniem czytałem relację zdaje się Financial Times dotyczącą tego spotkania na Alasce, gdzie okazało się, że Władimir Putin jedną z rzeczy, którą zrobił Donaldowi Trumpowi, to udzielił mu wykładu na temat historii Rosji.

Ja przypomnę, jeszcze był taki znany wywiad Putina z Tuckerem Carlsonem.

I oczywiście to może być dla Putina publicznie zbyt trudne, natomiast Teta też w zasadzie mógłby tym grać, ale widocznie nie jest zdolny.

I oczywiście to jest stara śpiewka, natomiast to, że Kirill Dmitriev błyskawicznie ląduje w Waszyngtonie, zapewne po instrukcji Putina i próbuje zarządzać tym kryzysem i próbuje przekonać, że to niepotrzebne.