Mentionsy

No i w tych trudnych okolicznościach od początku wisiało na włosku jego przetrwanie, ponieważ rząd był od początku mniejszościowy, stworzony przez obóz prezydenta Macrona, trzy partie jego koalicji oraz partie, do której należy Barnier, czyli centroprawicę postgolistowską, republikanów.

Niemniej, na krócej rzecz ujmując, Barnierowi nie udało się porozumieć z Le Pen i nawzajem się oskarżają o to, kto jest temu winny, kto nie chciał kompromisu, a z drugiej strony nie udało mu się także, co na pewno byłoby dla prezydenta Macrona wygodniejsze i bardziej preferowane,

A także, że nastroje społeczne są takie, że oni się nawzajem oskarżają, Lewica i Le Pen, o to kto jest tak naprawdę pomagierem Macrona, który jest już prezydentem dość mocno niepopularnym i ten kto wziąłby na siebie współodpowiedzialność za budżet, który wymagałby pewnego zaciskania pasa.

Opcja, która byłaby dla Macrona zapewne najwygodniejsza, to byłoby gdyby udało mu się jednocześnie włączyć do rządu obie stare partie władzy, czyli centrolewice socjalistów,

Jakie są szanse na pogłębianie się dalej tego prześlenia politycznego we Francji, bo pojawiły się na przykład wezwania do ustąpienia samego Macrona jako po części sprawcy tego kryzysu i pytania o przedterminowe wybory prezydenckie we Francji, bo one zgodnie z rozkładem odbędą się w 2027 roku.

Z drugiej strony Le Pen nie idzie aż tak daleko, ale de facto też wzywa do dymisji Macrona pośrednio.

No więc daje do zrozumienia, że również oczekiwałaby dymisji Macrona.

Także wiceprezesi jej partii tacy jak Louis Aliot czy Sebastian Cheney po prostu wzywają do dymisji Macrona, więc też jest to jasne.

Nikt nie jest w stanie go zmusić do odejścia z urzędu, ale presja może narastać, no i w tym sensie trudniej będzie mu też sformułować stabilny rząd, bo mało kto będzie chciał być postrzegany jako parter Macrona.