Mentionsy

Ze mną Kacper Kita, autor książek o polityce francuskiej, między innymi saga Rodule Penów, a także publicysta portalu Nowy Ład.

No i przetrwanie rządu było zależne od Marine Le Pen.

Tak naprawdę samo dogadanie Michela Barniera jako premiera było właśnie efektem rozmów między prezydentem Macronem a Marine Le Pen.

Niemniej, na krócej rzecz ujmując, Barnierowi nie udało się porozumieć z Le Pen i nawzajem się oskarżają o to, kto jest temu winny, kto nie chciał kompromisu, a z drugiej strony nie udało mu się także, co na pewno byłoby dla prezydenta Macrona wygodniejsze i bardziej preferowane,

No i Barnierowi nie udało się ani porozumieć z socjalistami, ani porozumieć z Le Pen, wobec czego Lewica i Narodowcy zagłosowali razem za dymisją tego rządu.

A także, że nastroje społeczne są takie, że oni się nawzajem oskarżają, Lewica i Le Pen, o to kto jest tak naprawdę pomagierem Macrona, który jest już prezydentem dość mocno niepopularnym i ten kto wziąłby na siebie współodpowiedzialność za budżet, który wymagałby pewnego zaciskania pasa.

Z których ostatecznie Barnier się wycofał, ale nie wycofał się z całości tych rzeczy, które Lewica i Le Pen kontestowali.

I w związku z tym będzie to dla niej na tyle atrakcyjne, że ona będzie gotowa na takie częściowe kompromisy i chociażby nie zagłosowanie za dymisją żoną, co rzeczywiście początkowo się działo, ponieważ jak było pierwsze głosowanie w sprawie wotum nieufności jeszcze w październiku, złożone przez Lewicę, no to Le Pen nie zagłosowała za tym wotum nieufności ona i jej posłowie.

Jedna z nich to saga rodu Le Penów, a także publicysta portalu Nowy Ład.

Tego języczka uwagi między Macronem a Le Pen.

Druga opcja to jest większość taka, jaką próbowano do tej pory, czyli ponowne dogadanie się z Le Pen na jakiegoś innego polityka, którego byłoby trudniej doprowadzić do jego dymisji niż z Barnierem.

Które Le Pen również popiera i nawet w przeszłości rząd Makrona krytykowała, że zbroi się za mało i za wolno, więc byłoby to taki polityk też trochę, no chociaż on wywodzi się z partii Makrona, więc chociaż pierwotnie był w centroprawicy, który też mógłby być przedstawiony jako taki na trudniejsze czasy, właśnie ze względu na niestabilność w świecie i tak dalej.

No a trzecia opcja w ramach tego paradygmatu to jest François Bayrou, centrysta, który jednakowoż z kolei ma z Le Pen dobre relacje od lat i łączą ich między innymi sprawy sądowe i oskarżenia o asystentów europosłów, ale przede wszystkim łączy ich poparcie dla ordynacji proporcjonalnej.

Która byłaby dla Le Pen bardzo korzystna, bardziej niż obecne Jowy z domaturami.

No i też przehandlowanie, przynajmniej poparcie na jakiś czas dla rządu Bayrou w zamian za jakieś częściowe, chociaż wprowadzenie ordynacji proporcjonalnej, no to jest też coś, co można sobie taki handel z Le Pen wyobrazić.

Trzeci kierunek, jeżeli nie albo socjaliści, albo Le Pen, no to jest próba powołania rządu technicznego, wprowadzenie jakiegoś

Z drugiej strony Le Pen nie idzie aż tak daleko, ale de facto też wzywa do dymisji Macrona pośrednio.

A czy Lewica by poszła na kompromis z Macronem, czy Le Pen pójdzie na kompromis z Macronem, to ci drudzy będą oskarżać tych pierwszych, że sprzedali się prezydentowi, który niszczy Francję itd.