Mentionsy

Tola i Nelek.

Tola i Nelek poznali się w przedszkolu i to właśnie tam spędzają razem najwięcej czasu.

Tym razem Nelek, który jak dobrze wiecie nosi okulary, wybiera się z tatą na kontrolną wizytę do okulisty.

Od razu podchwycił Nelek.

Nelek w swoich turkusowych okularach chciał znaleźć najlepszą, jego zdaniem, kryjówkę.

Widząc, że niemal wszyscy są już schowani, a tylko Nelek kręci się w kółko, jakby nie mógł znaleźć miejsca dla siebie, Antek wykrzyknął w stronę Nelka.

Słysząc to, Nelek poczuł, jak jego ciało drętwieje i robi mu się gorąco.

Antek, Nelek, chodźcie tu do mnie.

Nelek usiadł obok pani Mani i wbił wzrok w ziemię, a Tola tuż obok niego, tak blisko, że stykali się ramionami.

Niektórzy jak Nelek noszą okulary, inni ich nie potrzebują.

A dlaczego Nelek nosi okulary?

Okulary mają specjalne szkła, przez które Nelek widzi lepiej, bardziej wyraźnie.

Nie – powiedział Nelek.

Ale to nie było zabawne dla mnie, odpowiedział spokojnie Nelek.

Nelek pomyślał przez chwilę, a potem skinął głową.

Po całym dniu pełnym zabawy, Nelek spotkał się z tatą w przedszkolnej szatni.

Nie lubię podawania tych kropelek – przyznał Nelek cicho, przebierając buty.

Nelek pokręcił głową.

Nelek przypomniał sobie o sytuacji z Antkiem.

Zdziwił się Nelek.

Nelek uśmiechnął się.

Nelek usiadł obok taty i zaczął przeglądać książeczkę z obrazkami, którą tata zabrał ze sobą.

– Dobrze – odpowiedział niepewnie Nelek.

Czasem, kiedy się pochylam podczas zabawy, zsuwają mi się na nos, przyznał Nelek.

Nelek zdjął okulary i podał je pani doktor.

Tak, zgodził się Nelek.

Nelek założył okulary i pokręcił głową w różne strony.

Nelek miał spojrzeć przez specjalny otwór i wykonywać dokładnie prośby pani doktor.

Nelek usiadł na krześle naprzeciwko białej tablicy, na której były różne litery i znaki.

Nelek wyciągnął rękę do góry.

Pani doktor podała mu specjalny kartonowy lizak, którym Nelek przysłonił prawe oko.

Duże E, zawołał Nelek.

C, D, F. Nelek odczytywał powoli.

Nelek zmrużył oczy.

Ch, z, p. Nelek skupił się mocno.

Nelek zasłonił drugie oko i powtórzyli badanie.

Tak, potwierdził Nelek.

Nelek aż się rozpromienił.

Bawić się klockami, samochodami i rysować, wyliczał Nelek.

Przyznał Nelek i spojrzał porozumiewawczo na tatę.

Tak jest, stwierdził Nelek.

Nelek na myśl o zupie brokułowej nieco się skrzywił, ale za to uwielbiał tortellini ze szpinakiem.

Dziękuję, ucieszył się Nelek, od razu przyklejając naklejkę na swoją koszulkę.

W drodze do domu Nelek był w doskonałym humorze.

– Tak, pani doktor była bardzo miła – powiedział Nelek.

– Dobrze – odpowiedział Nelek.

– zdziwił się Nelek.

– W porządku – Nelek uśmiechnął się.

Materiały znajdziecie na tolainelek.pl.