Mentionsy

Przecież to nie jest modernizm! Podcast Krakowskiego Szlaku Modernizmu.
Przecież to nie jest modernizm! Podcast Krakowskiego Szlaku Modernizmu.
17.02.2026 20:00

Siedem dekad kultury w Nowej Hucie. Rozmowa z Jarosławem Klasiem

Siedem dekad kultury w Nowej Hucie. Rozmowa z Jarosławem Klasiem

Przecież to nie jest modernizm! Podcast Krakowskiego Szlaku modernizmu

Z Jarosławem Klasiem rozmawiają Marta Karpińska i Michał Wisniewski


Jarosław Klaś, nowohucianin z Mistrzejowic, po raz pierwszy zetknął się Ośrodkiem Kultury Norwida w wieku nastoletnim. Dwukrotnie odbierał w tym miejscu nagrodę w konkursie na szopkę krakowską z elementami architektury Nowej Huty. Nie wiedział wtedy jeszcze, że dwie dekady później zostanie dyrektorem Norwida – jednej z najważniejszych instytucji kulturalnych Krakowa, silnie zakorzenionej w tożsamości kulturowej Nowej Huty. W najnowszym odcinku podcastu Krakowskiego Szlaku Modernizmu rozmawiamy z Jarosławem Klasiem o siedemdziesięciu latach historii Ośrodka Kultury Norwida. Wszystko zaczęło się w 1955 roku od Zakładowego Dom Kultury im. Lenina, czyli rozległej sieci klubów, bibliotek i kin działających w osiedlach miasta pod kombinatem, w których spotykały się kolejne pokolenia nowohucian w okresie PRL. Z opowieści Jarosława Klasia wyłania się złożony obraz bogatego – wbrew stereotypom – życia kulturalnego Nowej Huty i roli jaką odegrały instytucje kulturalne w życiu społecznym dzielnicy. Rozmawialiśmy o wpływie polityki i propagandy na kulturę oraz o wpływie emancypacji społecznej i kulturowej na przemiany tożsamościowe mieszkańców Nowej Huty. Ważnym wątkiem rozmowy jest okres transformacji ustrojowej, wybór Cypriana Kamila Norwida na patrona ośrodka i strategie, które pozwoliły instytucji przetrwać po 1989 roku.

Dr Jarosław Klaś jest doktorem nauk społecznych, w 2021 roku obronił na Uniwersytecie Jagiellońskim pracę doktorską „Zarządzanie dziedzictwem kulturowym społeczności lokalnej – przypadek Nowej Huty” , specjalizuje się w badaniu nowohuckiej tożsamości, kulturowej i społecznej historii tej części Krakowa.

Odcinek podcastu powstał w ramach projektu ARCHITEKTURA WIĘZI SPOŁECZNYCH. PAWILONY, DOMY KULTURY, SZKOŁY, PRZEDSZKOLA I ŻŁOBKI W OSIEDLACH MIESZKANIOWYCH KRAKOWA

Projekt jest organizowany i sfinansowany w ramach programu wspierania działalności podmiotów sektora kultury i przemysłów kreatywnych na rzecz stymulowania ich rozwoju, realizowany w ramach Krajowego Planu Odbudowy i Zwiększania

Odporności (KPO).

Krakowski Szlak Modernizmu tworzą ludzie, których fascynuje architektura nie tylko jako forma, ale przede wszystkim jako odbicie procesów politycznych, ekonomicznych i społecznych zachodzących w XX i XXI wieku. Na co dzień zajmujemy się badaniem architektury nowoczesnego Krakowa, ze świadomością, w jak ogromnym stopniu lokalność jest kształtowana przez wydarzenia globalne.

Tytułem podcastu Przecież to nie jest modernizm chcieliśmy uhonorować komentarz często pojawiający się pod postami IG Krakowskiego Szlaku Modernizmu. W podcaście przyglądamy się przełomowym momentom architektonicznej nowoczesności, dekonstruujemy jej mity, penetrujemy ślepe uliczki i podziwiamy trwałe osiągnięcia.

Kto tworzy podcast?: dr Dorota Jędruch, Marta Karpińska, dr Dorota Leśniak-Rychlak, dr Michał Wiśniewski – czyli zespół Fundacji Instytut Architektury

Nagrania, montaż: Jan Chołoniewski

Dżingiel: Justyna Stasiowska

Oprawa graficzna: Damian Nowak, Parastudio

Szukaj w treści odcinka

Znaleziono 3 wyniki dla "Nowochódzkie Centrum Kultury"

Koniec końców w roku 1983 powstaje Nowochódzkie Centrum Kultury w innej strukturze miejskiej, a Zakładowy Dom Kultury, który już pęka w szwach tych zespołów, grup amatorskich, oddaje część swojej działalności, bo to są właśnie te duże zespoły, Hamernik czy Nowa Huta.

Z drugiej strony tak sobie myślę, że no jednak nie wiem, otwiera się to Nowochódzkie Centrum Kultury tutaj lokalnie, więc jakby też ono jest jakimś oddziaływaniem i na pewno, trudno mi powiedzieć, na pewno jakby nie wiem jak ludzie sobie z tym radzili, czy dzielili ten czas wolny, czy wybierali jedno miejsce kontra drugie,

Ja może uzupełnię jedną rzecz, bo otwarcie Nowochódzkiego Centrum Kultury to jest wrzesień, jesień 1983 roku, czyli jesteśmy tuż po końcu stanu wojennego i tuż po wizycie pielgrzymce Jana Pawła II do Polski, do Krakowa.