Mentionsy

No i chciałbym, żebyśmy zaczęli od może nie wytłumaczenia naszym słuchaczom, kim był Jerzy Giedroyć, bo to zasadniczo, myślę, w przypadku słuchaczy tego programu jest dość oczywiste, ale chciałbym, żebyśmy zaczęli trochę inaczej, niż się zaczyna książka Pana Profesora, nie od omówienia, czym był rewizjonizm, bo do tego dojdziemy,

To, że środowisko kultury, sam Giedroyć, uważali, że Polacy powinni się pogodzić z tymi nowymi granicami, a więc bez Wilna i Lwowa.

Giedroyć wielokrotnie podkreślał, że istotą jego działalności politycznej jest przyleganie do rzeczywistości.

Giedroyć nie do końca akceptował sposób myślenia przyszłego noblisty.

Tutaj, można powiedzieć, Redakcja Kultury, Giedroyć, Juliusz Mieroszewski, o którym teraz warto wspomnieć jako też taką drugą obok Giedroycia najważniejszą postacią wyznaczającą w tamtym okresie linia kultury.

Obozie komunistycznym, aż czasem stał się punktem odniesienia i nieprzypadkowo przecież dla polskich rewizjonistów i nieprzypadkowo Giedroyć wydaje w tłumaczeniu Mieroszewskiego Milowana Dżilasa, jedną z najważniejszych książek rewizjonistycznych, czyli nową klasę, która pokazuje w jaki sposób doszło do zwyrodnienia w obrębie

Jakie Giedroyć i całe środowisko paryskiej kultury podjęło działania, żeby ów rewizjonizm wesprzeć?

To bardzo silnie akcentował właśnie krytykę stalinizmu i tutaj w ten nurt wpisuje się wybór pism Andrzeja Stawara, który Giedroyć wydał.

Czyli książka, która miała się ukazać w biblioteczce po prostu, ale cenzura to zatrzymała i Giedroyć zdecydował się

Niewątpliwie Giedroyć był zwolennikiem takiego podejścia do systemu komunistycznego,

I że nie ma w Polsce powrotu do II Rzeczypospolitej, co Giedroyć z Mieraszewskim wielokrotnie powtarzali.

Tak, tu wiemy, że Giedroyć był do tego od zawsze, czyli w okresie międzywojennym, bardzo krytycznie nastawiony do narodowej demokracji, ale był jeszcze kolejny taki wyznacznik, mam wrażenie, tej lewicowości, kultury, o której nie wspomnieliśmy dotąd szerzej, a warto o tym teraz powiedzieć, to jest stosunek do kościoła katolickiego, bo tutaj trzeba powiedzieć jasno, że było to mocno zdystansowane.

Giedroyć nie jest w stanie zaakceptować tej prorosyjskości środowisk katolickich.

Podczas gdy Giedroyć jest spadkobiercą tych koncepcji prometeizmu międzywojennego i stąd cała koncepcja ulb, o której tu nie rozmawialiśmy, Mieroszewskiego, a więc wspierania wszelkich tendencji narodowych, separatystycznych Ukraińców, Białorusinów, Litwinów.

I od lat 70., wraz z narodzinami przedsierpniowej opozycji, mam wrażenie, że Giedroyć już stawia na tą opozycję.

Próbując w jakiś sposób jeszcze wzmocnić tą argumentację rewizjonistyczną, to się nie udaje i to jest w zasadzie moment, kiedy Giedroyć dochodzi do wniosku, że trzeba oddać w pełni głos krajowi.

Giedroyć pozbawiony jest wsparcia Londyńczyka.