Mentionsy

Wtedy doszło do protestów społecznych, a które są dość powszechnie uważane w historiografii za taką najważniejszą cezurę w dekadzie lat 70., a więc dekadzie rządów Edwarda Gierka.

Tak, oczywiście mówię o tych najstarszych, ale ja mam doświadczenie, bo ja mam YouTube'owy kanał Dudek o historii i tam są odcinki o latach siedemdziesiątych i rzeczywiście ilość wpisów, że jak można tak krytykować Edwarda Gierka, to jedyny porządny przywódca i to jest naprawdę spora.

Więc to nie jest pojedynczy wpis, to nie jest jakaś reprezentatywna próba, ale jednak jest tych ludzi, którzy z nostalgią wspominają lata siedemdziesiąte i Edwarda Gierka całkiem sporo, choć pewnie starszych niż młodszych Polaków.

Piotr Jaroszewicz, który próbował powtórzyć manewr Edwarda Gierka, również apelował o to, czy robotnicy nam pomogą.

Niezależni od Gierka i jego ekipy, więc że to oni doprowadzili... Ale ja rozumiem, że de facto żadnych w świetle badań historycznych podstaw źródłowych do teorii prowokacji nie ma.

Ta wersja pojawia się tylko we wspomnieniach samego Gierka i Jaroszewicza.

Po drugie wielką kampanię propagandową, w czasie której organizowano i w prasie, i w radiu, i w telewizji, ale przede wszystkim na stadiony, na wielkie place miast spędzano tysiące ludzi, którzy mieli demonstrować po pierwsze swoje poparcie dla Gierka i w mniejszym stopniu Jaroszewicza.

Breżniew początkowo nie zrozumiał, natomiast potem zawołał jeszcze raz Gierka.

Fakty grabieży rzeczywiście miały miejsce, natomiast procesy i organizacja procesów od początku była zorganizowana tak, żeby pokazać, że są to kryminaliści i rzeczywiście w czasie tych procesów zapadły najsurowsze wyroki, sięgały 10 lat więzienia i było to szokujące, niszczące ten wizerunek względnie liberalnego Edwarda Gierka.

Które na początku roku 1976 ekipa Gierka przeforsowała.

Tutaj widać takie rozdarcie ekipy Gierka, że z jednej strony dalej trzymamy ten twardy kurs wobec warchołów, ale z drugiej strony tych korowców dręczymy oczywiście na różne sposoby, ale nie wyaresztowujemy.

I później oczywiście nie cofa się na tyle, żeby zaprzestać tych różnych nękań wobec KOR-u, który się przekształcał w Komitet Samoobrony Społecznej KOR, ale równocześnie ekipa Gierka nie ma już odwagi, żeby wrócić do pomysłu generalnej podwyżki cen i zaczyna się wprowadzanie tzw.

Piotra Jaroszewicza, to będzie w pewien sposób kwestionowały, podważały również pozycję Gierka, dlatego on trzymał go do puty, dopóki mógł, do VIII zjazdu PZPR.

Wystarczyło na zaledwie kilka miesięcy, a później wielka fala strajków latem 1980 roku pochłonęła także Jedwarda Gierka i niewątpliwie można powiedzieć, że tu bardzo istotną rolę w organizacji tych strajków odegrały choćby środowisko wolnych związków zawodowych, które powstało w ramach tego rozwoju opozycji, którą zapoczątkowało powstanie KOR-u.