Mentionsy

Drugim problemem jest natomiast to, że mimo tego, że Japonia przegrywa na każdym możliwym odcinku wojny, to jednak mimo wszystko armia czuje się dalej niepokonana i planuje, i wręcz planuje na takim poważnym szczeblu,

Ostateczną obronę Japonii, która w historii przybrała nazwę Hondo Saksen, czyli tłumacząc dosłownie Operacja na Wyspach Macierzystych, czyli armia przygotowuje się do odparcia bezpośredniej inwazji Amerykanów na Kyushu i na Honshu, tuż zaraz u progu Tokio.

Ale, co też jeszcze należy dodać do tego, armia i marynarka nie mogły całkowicie zignorować gabinetu, ponieważ gabinet działał też w oparciu o...

No i armia i marynarka musiały zdawać sobie sprawę z tego, że jeżeli będą wiecznie torpedować działania gabinetu, no to narażą się cesarzowi.

Dlatego, że gdyby Hirohito zrobił to w nieodpowiednim, za wczesnym momencie, armia wykorzystałaby ten fakt właśnie po to, żeby podważyć jego pozycję w państwie i powiedzieć hola hola, ale ty jesteś tylko głową państwa.

A my, armia, wchodzimy, częściowo wchodzimy w skład gabinetu i prawdopodobnie skończyłoby się to tym, że cesarza wsadzono by do złotej klatki, nie obalono by go, bo był zbyt wielki szacunek wobec cesarza i oczywiście to była w ogóle symbol narodu japońskiego, to była tak zwana koncepcja suwerenności narodu poprzez osobę cesarską, czyli narodem nie byli Japończycy, tylko cesarz był narodem japońskim w tamtej doktrynie konstytucyjnej, ale cesarz na pewno by skończył w złotej klatce.

Czyli po prostu stałby się więźniem we własnym domu i to armia podejmowałaby za niego decyzję, mówiąc, że on nie jest zdolny do prowadzenia polityki, ponieważ to jest niespełna rozumu.

Armia jeszcze, flota została rozbita, więc flota się już nie liczy.

Armia szykowała się do obrony wysp macierzystych, zaczęła powoli szkolić żołnierzy, sprowadzać, mobilizować, wyposażać ich, budować schrony, wydawać krótkie ulotki, jak korzystać z butelek w domu do robienia takiej podręcznej broni, do zwalczania czołgów.

W rzeczywistości armia dosyć szybko zorientowała się, i to już było w czerwcu, na przełomie czerwca i lipca, że obrona wysp macierzystych jest niemożliwa.

Dlatego, że wewnętrznie nie ma zgody na nią, bo tylko armia, część armii ją chciała, a reszta, łącznie z cesarzem, gabinetem i flotą, mówiła, że to jest samobójstwo, nie możemy do tego doprowadzić.

Armia wiedziała, że podnosząc ten aspekt walki hondokessen, no jednak będzie w stanie coś ugrać wewnętrznej rozgrywce.

I armia, próbując iść z wysokiego C, próbowała przekonać i zarówno premiera, ministra spraw zagranicznych, jak i ministra marynarki, czyli admirała Mitsumaso Yonai'ego.

I w pewnym momencie dochodzi znowu do takiego kryzysu, dlatego że armia powtarza, będziemy walczyć do końca, będziemy walczyć do końca.

Nawet sama armia w to nie wierzy do końca, tylko podnosi ten głos.

Armia Japońska zachowa twarz, bo to on zdecydował o jej kapitulacji, to on za nią odpowiedział i popełnił samobójstwo.

Takiego pokazania, że to nie chodzi tylko o dwóch, trzech japońskich oficerów, którzy ubzdrali sobie, że zdobędą pałac i odwrócą losy wojny, tylko chodzi o to, że sama armia w sobie była nieobliczalna.