Mentionsy

I dzisiaj, ja nie będę może całego tutaj tematu zabierać panu profesorowi przedstawienia, dlatego po prostu powiem, że dzisiaj temat będzie o muminkach, co już wydaje mi się wyraźnie widać po zastawie.

Między innymi mamusia Muminka ma oddzielny pokój i tatuś Muminka ma oddzielny pokój i Muminek razem z Włóczykijem.

Oczywiście od zawsze, jeszcze w latach 70. w Polsce też mówiono o tym, że jakby poza idyllicznymi postaciami Muminki, Tove Jansson w książkach o Muminkach umieszczała

Ale ja już nie będę mówił o tych historiach, ale tutaj pojawia się ciemny las i te dwie postaci, Mamusia Muminka i Muminek, chociaż nie są nazwani Muminkami w ogóle, to są małe trolle na razie.

Oni idą w ciemny las, a Finowie widzą w tych dwóch muminkach uchodźców z Karelii.

Ja tego nie mogę przebaczyć Tove Jansson, tak samo jak nie mogę przebaczyć, że w komiksach tatuś Muminka popija whisky.

A tutaj się pojawia niestety tatuś Muminka jest straszny.

Czyli hatifnatowie, o tym się przekonuje tatuś Muminka nawet.

Tatuś Muminka leci za Muminkami, płynie oczywiście płynie łódkami i tak dalej, i tak dalej.

W pierwszej części małe prole jest mowa o tym, że tatuś Muminka wyruszył w świat statystyczny, czyli że położywała go myśl nazistowska.

I Muminka jako statsminister er funen, co oznacza znaleźliśmy premiera.

Muminka na kolanie kogoś, kto przypomina Włóczykija.

Ale nie chciałbym dzisiaj o tym mówić, bo nie mam czasu na to, ale wydaje mi się, że to jest dość istotne, że kiedy rozmawiamy o muminkach, to większość ludzi, część ludzi kojarzy przede wszystkim z animacją.

Tutaj też są czerwone oczy i coś, co przypomina muminka, oczywiście nie jest muminkiem, jest snorkiem, ale tak czy owak są to lata 30., latarnia morska i samotny muminek na Wielkim Morzu.

Nie wiadomo do końca o co chodziło, natomiast do dzisiaj się to przedstawia w muzeach jako początek Muminka.

Olga Tokarczuk zajmowała się tym właśnie osobowością i tym, że taka rozmaitość osobowości znajduje się w opowiadaniach o muminkach i to jest rzecz, która...

Czasami w Muzeum Kinematografii było bardzo dużo, za chwilę już bardzo dużo ludzi, ale to było Muzeum Kinematografii i to było takie, powiedziałbym, pewnie też trochę związane właśnie z muminkami, które tam są na wystawie.

Mama Muminka.

Mama Muminka nie ma imienia.

To jest teza Olgi Tokarczuk, że każdy z nas ma w sobie trochę filifionki, trochę Muminka, ale charakterystyczna sprawa, od samego początku Muminek służył jako signum samej Tove Jansson jako artystki.

Muminka namawia do wsparcia wszystkich akcji, które mają uzdrowić sytuację na Bałtyku.

Ja pomyślałem, że skoro właśnie ten wizerunek Muminka jest również jednym z symboli samej autorki i on powstał przed książkami, przed tym, jak w ogóle autorka miała powrót,

Ja w zapowiedzi tego wykładu mówiłem o tym, że mama Muminka to jest dzisiaj współcześnie tytuł książki Buer Westin na temat mamusia Muminka.

Ja nie wiem, dlaczego Buer Westin poszła w to, że się zgodziła na tłumaczenie Tove Jansson, mama Muminka.

Mam troje dzieci, które zainfekowano muminkami, czytając je wyłącznie.

Natomiast w polskich przekładach wszystkie są z muminkami, bo inaczej by ludzie nie kojarzyli, że Tove Jansson to muminki i tak dalej.

Natomiast w oryginale nie ma Muminka jako Muminka.

Natomiast oczywiście, no ja jestem realistą, więc mam też skarpetki z tatusiem Muminka, ale no,

Oczywiście ja daleko mi od pani dyrektor Marzeny Bomanowskiej, która na wszystkich imprezach z Muminkami jest obwieszona Muminkami.

Ona napisała tę rzecz po śmierci swojej matki i zamknęła serię o muminkach.