Mentionsy

Że a, my tak koncentrujemy się na tych czołgach, na tych borsukach, na tych haubicach i tak dalej.

Można tak powiedzieć, aczkolwiek z drugiej strony z nieskrywaną przyjemnością pogadałbym jeszcze o haubicy samobieżnej Krab czy bojowym wozie piechoty Borsuk, ale to myślę, że możemy zostawić sobie na dalszą część rozmowy, tym bardziej, że mówimy o sprzęcie, który zależy w dużej mierze od dostępności paliwa, części zamiennych, załóg i tak dalej, i tak dalej.

Gdyby nie kompetencje, które pozyskała HSW w toku produkcji kraba, w toku integracji tego sprzętu, w toku modyfikacji, w toku wprowadzania kolejnych zmian, których sobie życzyło wojsko, dzisiaj nie mielibyśmy do czynienia z bojowym wozem piechoty Borsuk.

A Borsuk jest akurat przykładem o tyle szczególnym, że jest pojazdem no naprawdę wyjątkowym pod względem technicznym, jeżeli chodzi o zachodnie standardy, ponieważ w odróżnieniu od dziewięćdziesięciu kilku procent wszystkich bojowych wozów piechoty stosowanych na całym świecie jest pojazdem amfibijnym.

Borsuk musi pływać.

I dokładnie przykładem takiego podejścia jest Borsuk, który posiada silnik, uwaga, z ciężarówki Mercedesa.

Wróćmy na moment jeszcze do Borsuka, bo Borsuk jest, tak jak powiedziałeś, super ciekawą konstrukcją.

Wydawać by się mogło, że taki borsuk z taką 30 mm pukaweczką jaką jest armata automatyczna Bushmaster II nie miałby absolutnie żadnych szans w starciu z jakimkolwiek sprzętem pancernym z prawdziwego zdarzenia.

Natomiast Borsuk jest też przełomowy pod innym względem, bo oprócz tego, że jest pojazdem amfibijnym, który dysponuje naprawdę znakomitym systemem wieżowym, nie tanim, ale świetnym.

Ponieważ oprócz tego, że Borsuk korzysta z tego silnika i z tej przekładni, w przyszłości z tej przekładni będą mogły korzystać też inne pojazdy.

Pod tym względem Borsuk ma pierwszeństwo, ale jest to konstrukcja szczególna, której właściwości sprawiają, że inni producenci sprzętu wojskowego również mogą się nią zainteresować.

I jednocześnie te pojazdy bazujące na lekkim podwoziu gąsienicowym posiadają wariant silnika z Borsuka, ale posiadający o dwa cylindry mniej.

Dokończmy jeszcze rozbieranie na części polskie i niepolskie tego borsuka, bo o nim zapewne usłyszymy w najbliższych tygodniach jako jednym z tych, powiedzmy, czołowych produktów polskiej zbrojeniówki, który będzie domawiany również w ramach finansowania z programu SAFE.

I rzecz polega na tym, że Northrop Grumman doskonale zdaje sobie sprawę z atrybutów tej armata, przede wszystkim celności, którą ta armata dysponuje i gdy jest sparowana z naprawdę wysokiej klasy system kierowania ogniem, chociażby jak ten, który jest stosowany w naszej polskiej wieży na Borsuku, to wówczas naprawdę daje popis możliwości i celność tej armaty nie odbiega od poziomu czołgowego, czyli bardzo, ale to bardzo wysokiego.

Czy w przypadku Borsuka udało ci się dojść do tego procentowego udziału części czy też komponentów polskich i importowanych?

W moim przekonaniu, jeżeli chodzi o Borsuka, udział zagranicznych podzespołów, to znaczy amerykańskiej armaty automatycznej, amerykańskiej przykładni i niemieckiego silnika, to jest to około 15% ceny pojazdu.

Jednocześnie należy zaznaczyć, że Borsuk jest pojazdem nietanim.

I jeszcze raz zataczamy wielkie koło z powrotem do Borsuka.

I niezależnie od tego, czy wyprodukuje się 10 borsuków, czy 100 borsuków, czy 1000 borsuków, koszt opracowania takiego pojazdu i wdrożenia kompletnego ciągu technologicznego, niezależnie od tego, czy mówimy o montażu gniazdowym, czy o produkcji seryjnej potokowej, nazwijmy to,

W związku z tym to, co teraz się dzieje i powód, dla którego Borsuk kosztuje tyle, ile kosztuje, jest dość jednoznaczny, to znaczy obecnie odbywa się produkcja na niewielką skalę i do tego jeszcze w to wpisana jest bardzo poważna modernizacja w samej tylko hucie Stalowa Wola.

W momencie, kiedy taśmy produkcyjne będzie opuszczał tysięczny egzemplarz Borsuka,

Stąd na przykład zakup norweskich wież zamiast zakup polskich, które wszystkie trafiają na nowe rosomaki i na nowe borsuki.