Mentionsy

Hieronima Łopacińskiego na Stare Miasto.

W tym przypadku akurat z naszym miastem i z wyjątkową postacią, ponieważ będziemy wędrować śladami Hieronima Łopacińskiego.

Hieronima Łopacińskiego w Lublinie.

Hieronima Łopacińskiego, ale także na szlaku.

No bo skoro wędrujemy szlakiem i śladami Hieronima Łopacińskiego, językoznawcę, etnografa, historyka, ale przede wszystkim bibliofila, to nie możemy ominąć tegoż właśnie budynku.

Hieronima Łopacińskiego, wejdźmy na chwilę, opowiem tutaj Państwu o jego takiej wielkiej pasji badawczej, ale przede wszystkim tym, że był znanym bibliofilem.

Te jego zbiory dają podstawę do utworzenia biblioteki publicznej imienia Hieronima Łopacińskiego.

Hieronima Łopacińskiego.

Bardzo dobrze nam się właśnie współpracuje i mówię chętnie co czwartek jeżdżę do biblioteki Hieronima Łopacińskiego.

Proszę mi powiedzieć, przy którym numerze tak naprawdę przy ulicy Namiestnikowskiej, czyli przy ulicy Narutowicza mieściło się to dawne gimnazjum, czyli miejsce pracy tak naprawdę Hieronima Łopacińskiego?

W czasach Hieronima Łopacińskiego był stolicą guberni lubelskiej, ale miastem, które traktowano jako miasto takie prowincjonalne, które było zamieszkane przez około

My cały czas wędrujemy śladami Hieronima Łopacińskiego, językoznawcę, etnografa, historyka i bibliofila.

A nasza podróż to podróż śladami Hieronima Łopacińskiego, nauczyciela, językoznawcy, etnografa, historyka i przede wszystkim bibliofila w 120. rocznicę jego śmierci.

Przewodnicy PTTK opowiadają nam o tym jego 22-letnim pobycie właśnie Hieronima Łopacińskiego w Lublinie.

O tym wszystkim mówiliśmy w pierwszej godzinie, ale żeby wędrować z naszą przewodniczką, panią Ewą Jezierską, szlakiem i śladami Hieronima Łopacińskiego po tym bardzo współczesnym Lublinie, to musimy niejako nałożyć sobie tę dawną mapę.

A my powracamy do tych pasji, pasji oczywiście Hieronima Łopacińskiego, bo to nie tylko książki, choć książki przede wszystkim, ale z książkami łączą się badania.

I, moi drodzy Państwo, w czasach Hieronima Łopacińskiego ten kościół jest już kościołem rektoralnym.

Rzeczywiście tych osiągnięć, jeśli chodzi o Hieronima Łopacińskiego, dla nas, dla naszego miasta, dla historii, kultury jest ogrom.

Właśnie zwracała uwagę na te wszystkie dokonania Hieronima Łopacińskiego, które służą nam po dziś dzień, bo to odnalezienie, opisanie, uruchomienie także tych wszystkich procesów związanych z historiografią Lublina, ale też uchronienie tego od zniszczeń wielu dokumentów związanych z historią całego regionu lubelskiego, chociażby ustalenie genezy fresków w Kaplicy Trójcy Świętej na Zamku w Lublinie, ale też

Ten dział etnograficzny na wystawie rolniczo-przemysłowej, zorganizowanie tego wszystkiego, no i oczywiście te dwie wyjątkowe instytucje kultury, o których już mówimy i mówić jeszcze będziemy, co w dorobku Hieronima Łopacińskiego wysuwa się na plan pierwszy, to są niesamowite dokonania.

Ta ulica mogłaby się nazywać ulicą Hieronima Łopacińskiego, ponieważ po jego śmierci jeden z jego uczniów, Tadeusz Ciświcki, no zaapelował w prasie, że trzeba upamiętnić tego znacnego profesora i ulicę nazwać jego imieniem i nazwiskiem.

Niemniej mamy w Lublinie ulicę, która upamiętnia Hieronima Łopacińskiego.

Zachowały się opisy, jak wyglądało to czteropokojowe mieszkanie Hieronima Łopacińskiego.

Aż pani przewodniczka, pani Ewa Jezierska, przewodniczka PTTK po Lublinie i nie tylko, no z taką dużą dozą uśmiechu zareagowała na to, że jakżeż to anegdotka, ale bez puenty, więc odszukała specjalnie dla turystów, dla tych, którzy chcą wysłuchać tych niesamowitych historii o życiu Hieronima Łopacińskiego w Lublinie kolejną anegdotkę.

Kiedy tak zastanowimy się nad tym, że być może każda z tych książek, książeczek mniejszych i większych miała taką swoją anegdotkę, ta książka i książeczka, która była w zasobach bibliotecznych Hieronima Łopacińskiego, to można by było snuć i snuć te historie i opowieści aż do wieczora albo i dłużej.

Które, no niestety nie ma, a szkoda, bo była to wyjątkowa cukiernia, a było to ulubione miejsce odpoczynku Hieronima Łopacińskiego.

Kwestie związane z taką bardziej ludzką stroną Hieronima Łopacińskiego.

To on był przewodnikiem po mieście Lublinie i my dlatego tak cenimy Hieronima Łopacińskiego, bo dzięki niemu my dzisiaj oprowadzając też opieramy się na napisanych później przewodnikach, ale wiemy, że te przewodniki powstały na podstawie tego, co zebrał i udowodnił Hieronim Łopaciński.

Moi drodzy Państwo, już doszliśmy tutaj do przystanku ulica Misjonarska, gdzie nie ma niestety tego budynku, mieszka przy Misjonarskiej pod adresem 2, Kietlicz Rajski, Konstanty Kietlicz Rajski, ten bliski przyjaciel, współpracownik Hieronima Łopacińskiego.

Warto przespacerować się po Lublinie i zatrzymać się być może właśnie w tych miejscach, w których my dzisiaj wędrowaliśmy razem z panią Ewą Jezierską śladami Hieronima Łopacińskiego.