Mentionsy

Na początku tradycyjnie dziękujemy naszym patronom i patronkom, którzy i które wspierają nas na portalu Patronite, a szczególne podziękowania ślemy do naszych 12 najchłodniejszych patronów, a są to Pio Krzy, Paweł Stelmach, Bestia Zmaralago, Jerzy Łapa, Krzysztof Socha, Grzegorz Hatala, czyli Pan od Podatków, Dyniowy Despota, Krzysztof Tomaszek, Michał Reimer, Magdalena Plus-Głowacka, Karolina Grochowicka, Psycholog Online i Jakub Lepiarz.

Czuję, to było dla mnie, że to musiało być ciężkie doświadczenie, bo ja musiałem przebrnąć niedawno przez dwie książki Bartosza Kopczyńskiego, to jest taki ideolog Grzegorza Brauna, które też aspirowały do bycia książkami historycznymi.

Strasznie trudno się takie rzeczy czyta, niestety na tym nasza praca czasem polega.

Ale podziwiałem upór i zawziętość z jaką co wtorek w serii hashtag SzczęśćWtorek.

Jak ktoś teraz pierwszy raz się zapoznaje z istnieniem profilu Historyczne Bzdury to polecam zacząć właśnie od hashtag SzczęśćWtorek.

Najpierw jakbyś mogła powiedzieć,

O twojej historii, nomen omen, co sprawiło w ogóle, że założyłaś historyczne bzdury, jak do tego doszło, co było twoją inspiracją i co sprawia, że robisz to dalej już od kilku lat?

Tak, naprawdę to trochę to było z nudów, bo zaczęło się, o ile dobrze pamiętam, w 2015 roku.

Miałam trochę materiału, jakieś tam print screeny porobione z różnymi bzdurami wypisywanymi przez ludzi zazwyczaj w komentarzach na Facebooku.

Tak sobie troszkę z ciekawości, troszeczkę gdzieś tam po znajomych ze środowiska historyków czy rekonstruktorów rozsyłaliśmy takie głupotki dla śmiechu.

Natomiast tak, jakoś w 2015 roku miałam dość długie zwolnienie lekarskie, nudziło mi się wtedy strasznie.

Tak, na początku wrzucałam same screeny bez żadnych komentarzy.

Zwróciliśmy uwagę, że pewne rzeczy, które dla mnie czy dla moich znajomych ze branży są oczywiste, niekoniecznie takie muszą być dla ludzi, którzy się nie zajmują tym na co dzień.

Dlatego zaczęłam dodawać na początku krótkie, potem coraz dłuższe wyjaśnienia, co w danym komentarzu jest nie tak.

Jakoś z czasem doszłam do wniosku, że nie bardzo jest sens tracić czas na przypadkowe komentarze przypadkowych ludzi w internecie.

Skupiłam się bardziej na tym, co generuje zasięgi, to znaczy na wypowiedziach polityków, celebrytów, dziennikarzy w dużej mierze i tak to powoli zaczęło nabierać kształt, który znamy dzisiaj.

No bo w zeszłym roku wzięłaś się za Tysiąc lat Polski według Brauna, taki jest tytuł tej książki.

No i jakbyś mogła najpierw powiedzieć tak od ogółu do szczegółu.

To jest pytanie z tezą, bo zakładam, że nie bardzo.

I co nam to mówi o Braunowym zrozumieniu lub braku zrozumienia w ogóle tego, czym historia jest i być powinna?

Forma tej pracy jest taka dość też niecodzienna, bo jest to po prostu wywiad, rzeka, luźna rozmowa między Braunem a Skalskim.

To panowie bardzo luźno traktują chronologię i przeskakują sobie swobodnie, a to do wojny trzydziestoletniej, a to do XX wieku.

Dowiemy się, jak to zła jest Unia Europejska, która oczywiście wyrosła na gruncie nazistowskich Niemiec, co z tego wynika.

Film oczywiście wiemy jakiej jakości.

Natomiast ta książka to jest raczej manifest polityczny, który ma, powiedzmy, ukierunkować jego fanów na pewien typ myślenia, bardzo charakterystyczny dla środowiska Grzegorza Brauna, taki bardzo wyraźny podział na my, oni, my, katolicy, Polacy, Słowianie, do których Ukraińców raczej nie zalicza, ale o tym może później.