Mentionsy

Książka, przez którą Staniszkis jest przede wszystkim też znana międzynarodowo, czyli Samoograniczająca się rewolucja, jest pracą już klasycznie weberowską i jest to właśnie jej ogromny wyrzut do Solidarności.

Ale z drugiej strony równocześnie angażowała się, i to jeszcze oczywiście przed powstaniem Solidarności, w działalność opozycji demokratycznej, co jest bardzo istotne, no bo z perspektywy naszych wchłaczy to może być nieoczywiste, że można robić i jedno i drugie, że to jest w jakimś sensie integralna osoba, że Jadwiga Staniszkis mogła być i przeciwko komunizmowi, no i oczywiście także czerpać coś z tego instrumentarium badawczego marksowskiego.

Czyni przedmiotem swojego namysłu fenomen solidarności.

Interesuje ją doświadczenie, które znajduje się u podstaw tego fenomenu solidarności.

Interesuje ją także jakaś szczególna filozofia polityczna, która miałaby w tym fenomenie solidarności się wyrażać.

Zrozumienia fenomenu Solidarności, tego doświadczenia, które leży u podstaw tego fenomenu.

Wiesz co, z Solidarnością myślę, pomijając, wiadomo, jako osoba, która napisała biografię, mogę tutaj oczywiście powiedzieć, że to jest dla niej niesamowicie ważny informacyjny, intelektualny moment.

Jak ona angażuje się w tą właśnie, zwłaszcza mówię o pierwszej Solidarności, którą Staniszkis traktuje jako...

Problem u niej z Solidarnością jest taki, że ta Solidarność też jest dla niej taką obietnicą, to ja odwołując się do literatury z naszego regionu, też obietnicą poranka trochę.

Jak rozmawiałem z robotnikami Solidarności, to wspominałem, że Staniszkis była jedną z tych intelektualistek, bo wiadomo, przyjechali bardzo dużo intelektualistów z wielkich miast.

Jest pracą już klasycznie weberowską i jest to właśnie jej ogromny wyrzut do Solidarności.

I od Solidarności zaczyna się też ten okres Staniszkis, który trwał do końca jej życia, fascynacji intelektualnych ruchami społecznymi bądź politycznymi.

Jest taka myśl Staniszkis i chciałbym teraz do niej przejść, zanim jeszcze wrócimy do kwestii Solidarności i tego w jaki sposób ona konceptualizowała doświadczenie Solidarności.

Solidarności o latach 90.

Jeszcze na chwilę chciałbym, żebyśmy się cofnęli do Solidarności.

Wspomniałem o tomistycznych korzeniach tamtego przeżycia, czyli przeżycia I Solidarności.

Nasz tomistyczny kapitał kulturowy pomógł nam w wyartykułowaniu solidarnościowej utopii w walce z komunizmem.

Z jednej strony ze względu na to, to mistyczne dziedzictwo, przy którym trwamy, ponieważ nie przeszliśmy przez tę rewolucję nominalistyczną, mogło nam się przydarzyć coś takiego jak doświadczenie pierwszej Solidarności.