Mentionsy

To cytat ze wspomnieniowego pisma, o którym zresztą bardzo ironicznie wypowiada się Andrzej Walicki, o którym jeszcze będziemy w kontekście Krońskiego mówić.

Ale także ostatecznie, co może być zaskakujące dla wielu, uczniem, choć takim, który nigdy nie chciał się do tego przyznać i zawsze miał bardzo negatywny stosunek, przynajmniej tak twierdzi, był Andrzej Walicki, który był w orbicie oddziaływania Krońskiego i nawet jeżeli

Jeżeli nie pobierał tych wpływów bezpośrednio, to sam fakt, że zaangażował się w Warszawską Szkołę Historyków Idei, wskazuje i być może jeszcze powiemy sobie, co stanowi taką cechę dystynktywną, która przetrwała w metodzie Warszawskiej Szkoły Historyków Idei po Krońskim, to także Walicki z tej metody skorzystał.

I jego zdaniem, dlatego komunizm stalinowski, co może brzmieć zabawnie, ale można jeszcze do tego będzie podejść w zestawieniu z Walickim.

Ale w historyzmie, czy historycyzmie, czyli czymś, co moim zdaniem potem odziedziczyli także jego uczniowie, mimo tego, że często się pozycjonowali wbrew marksizmowi, jak na przykład ostatecznie Walicki.

I co więcej, która właśnie dbała o wydanie tego tomu, która dbała potem o spuściznę, że to Walicki, moim zdaniem z niesłuszną ironią, twierdzi, że aż wręcz przesadnie, że tak powiem, terroryzowała wszystkich, aby nie wypowiedzieli złego słowa o zmarłym.

Jeszcze jeden cytaciek z Walickiego.

Tutaj Walicki tak bardzo osobiście to przyjmuje, bo pisze, nie pomyślano o tym, że nie wszyscy pracownicy zakładu podzielają tę antytatarkiewiczowską idiosynkrazję, że mnie na przykład może to sprawić przykrość.

Więc Tatarkiewiczowi sprawiało to, Walickiemu sprawiało to przykrość.