Mentionsy

Porozmawiamy o rzeczy eksperymentalnej mocno, o rzeczy z zachodu, czyli o kole fortuny.

No i czy Pijanowski miał jakąś techniczną możliwość, żeby zobaczyć to wczesne koło fortuny amerykańskiej?

No ale zanim jeszcze pogadamy o tym kole fortuny, musimy poświęcić chwilę postaci Wojciecha Pijanowskiego.

Banał albo nie banał, no bo jednak sporo osób kojarzy Pijanowskiego w pierwszej kolejności sprowadzenia Koła Fortuny, a jednak może nie wszyscy wiedzą o tym, co tam się działo wcześniej i co faktycznie tutaj wnosił Wojciech Pijanowski, jeśli chodzi o polską rozrywkę telewizyjną.

Równolegle, co ciekawe, z Kołem Fortuny, czy to nie było tak, że Pijanowski był tam, mieli na niego wyłączność, tak?

kole Fortuny.

Na kole Fortuny, czyli formacie, który został przywieziony, no już tak zupełnie na innych zasadach, tak legitnie został przywieziony ze Stanów.

To były dwa lata dość takich intensywnych negocjacji, bo Pijanowski chciał jakieś szczegóły dotyczące zasad modyfikować, tam chodziło o jakieś kwestie związane z kopertami, które wybierali, losowali właściwie uczestnicy w finałowej rundzie Koła Fortuny.

No i tak, jest taka książka Romana Czejarka, kultowe teleturnienie, w tej książce jeden z rozdziałów poświęcony jest w całości kołu fortuny i tutaj cytuję za tą książką, gdy po prawie dwóch latach wydawało się już, że wszystko zostało ustalone i strona polska przybyła do Stanów, by podpisać końcową umowę,

No i faktycznie taki format jak Koło Fortuny by rozwaliło ludziom głowy dzisiaj, gdyby się pojawiło jako coś nowego, a nie na prawach

Wydaje się, że gdyby nie sukces Koła Fortuny, to Pianowski byłby dzisiaj

w ogóle pomysł Walterów, tak przy okazji, wydaje mi się, albo samego, nie, nie, chyba Mariusza i Bożeny Walterów i duety do mety, genialny też turniej, chyba na dwójce, także w odświeżonej formie, koniecznie, ale tak, tak, nie jest to prosta sprawa, no wracając do Koła Fortuny,

produkowało Koło Fortuny.

Wojciech Pijanowski oczywiście został prowadzącym, pierwszym prowadzącym i tym najbardziej charakterystycznym Koła Fortuny, ale wymyślał też hasła, prawdopodobnie nie wszystkie, ale na pewno część.

Suma sumarum w 1992 roku dołożyliśmy do Koła Fortuny kilka milionów.

Póki co mamy październik roku 92, czyli miesiąc, w którym ruszyło Koło Fortuny.

No i dobrze, ruszyło to koło fortuny, zaczęło się, proszę Państwa, kręcić, dojechało już do Polski to koło fortuny.

Koło fortuny, no właśnie, czy koło fortuny z małą czy wielką literą?

Można tak i tak, dlatego że możemy traktować fortunę jako nazwę własną, jako imię rzymskiej bogini losu, bo to koło było jednym z jej atrybutów i wiadomo, że na recinach średniowiecznych też tam to koło fortuny się gdzieś tam przewijało, chociaż tam było troszeczkę bardziej

To koło fortuny telewizyjnej było jednak wzorowane bardzo mocno na tym amerykańskim, które było kolorowe, radosne, nie licząc dwóch pól, które były czarne.

I powiem ci szczerze, że to sprawia, że ja trochę cierpię oglądając stare koła Fortuny, no bo z jednej strony tam jest duża przyjemność związana z tym, że no jednak to są lata 90., jest ten sklepik, to wszystko jest bardzo zabawne i przaśne i tak jak mówiłem zrobione po prostu z drutu i tektury.

Co tam mamy jeszcze w kole fortuny?

Jeśli chodzi o ten właśnie nastrój tego wczesnego Koła Fortuny, opisywał go Mateusz Halawa w tekście Telewizja buduje kapitalizm z archeologii mediów, dynastia i Koło Fortuny.

Gdy pan Bogumił wygra go w drugim w historii polskim wydaniu Koła Fortuny, kategoria tytuł, hasło Ogniemi z Szkaleń...

Kilka stron później Halawa też odwołuje się do definicji kampu Susan Zon i tam podaje ją jako przykład, podaje scenografię Koła Fortuny, która tutaj cytat z jednej strony przywodzi na myśl cyrk, z drugiej zaś sezam skarbów, czy raczej wykonaną w Las Vegas makietę takiego sezamu i dalej pisze Halawa, że obraz Koła Fortuny jako pieczary