Mentionsy

A czyniłem to zawsze metodą nie strategii mas,

Psychologia związana po pierwsze z budownictwem wojskowym o specjalnym charakterze, budownictwem zużywającym masy materiału budowlanego, a następnie ze zmechanizowaniem ogromnej części działań bojowych, jak to jest zawsze przy skupieniu wielkich ilości ludzi w ciasnym współżyciu i współdziałaniu dla jednego celu.

Napoleon był artylerzystą, a Francuzi wygrywali potężną siłą ognia, zmasowanym uderzeniem kawalerii i piechoty.

Była to próba rozwiązania strategii mas, gdy w bajecznym wyścigu za liczbą, za jej siłą, za przewagą liczby, wyścigiem, który charakteryzuje strategię po zwycięstwach pruskich 1870 roku, armie Europy przekraczały cyfrę miliona.

Jak ruch godzić z masą?

Jak ruch godzić z mnóstwem urządzeń, koniecznych dla żywienia wojny, z ogromną artylerią, niezliczonymi taborami, z całą masą urządzeń, bez których wojna przy nowoczesnych środkach boju bezsilną by była.

Strategia mas i ruchu dla zwycięstwa.

A przecież wyścig piekielny za liczbą przekraczał śmiało miliony, biegł już do połowy dziesiątka, więc strategia mas żądała,

Strategie MAS, związać z ruchem, ruchem dać zwycięstwo.

Gdzie jego obdartusy bolszewickie mają się porównywać do wielkiej armii niemieckiej, która w zakresie zaopatrzenia systemów logistycznych mas wojsk mierzyła się z zupełnie innymi zagadnieniami.

Taran Związawszy czyni masą, nazywa masą, to pozwolę sobie przypomnieć mu, że w jego samym obliczeniu ta piętnasta armia ma w ogóle 46 883 walczących.

Gdy więc słowo masa

Do tej piętnastej armii pan Tuchaczewski stosuje i w ciasny dla niej korytarz ją pakuje, zwalnia jej bieg, niech przejrzy przemarsz pięciu korpusów I Armii Niemieckiej Kluka przez istotną dla mas cieślinę przez jedno miasto Aquisgran i niech porówna go z przemarszem tak zwanego swego Taranu po wielkich i szerokich polach od Głębokiego do Mołodeczna.

Wtedy by może nie chciał tak nieskromnie swoją piętnastą armię masą nazywać i szukać natchnienia dla problemów, które miał do rozwiązania w strategii mas, których nie posiadał.

Innymi słowy Piłsudski stwierdza, że Tuchaczewski żadnej masy nie miał i w 1920 roku nie można mówić o sztuce wojny w kontekście wielkiej wojny, że zupełnie inne to były masy żołnierskie i zupełnie inna to była wojna.

Strategia MAS z 1914 roku nie dała zwycięstwa żadnej ze stron walczących.

Wielkie zwycięstwa odniesione przez Hindenburga i Ludendorfa i ich śmiałe manewry na polach bitew w Polsce i Prusach Wschodnich nie należą do strategii MAS, gdyż MAS w ścisłym tego słowa znaczeniu wozowie ci nie posiadali.

Strategia MAS zwycięstwa nie miała.

Ruch mas, o którym mas żyła, szybko się wyrodził w wojnę stojącą, gdy mówię o Zachodzie.

W strategii mas zasadniczą rzeczą było związanie milionów w jedną współdziałającą stale masę żołnierską.

Mas dla tego celu nie wystarczało.

Strategia więc mas, oprócz mas samych, wymagała spoistości.

Właśnie w tej strategii mas ukryte są regulaminy, tam mają sens.

Bo w strategii mas nie chodzi tylko o ilość, ale o wzajemne oddziaływanie na siebie broni.

Jak powiadam, strategia MAS wyniku nie dała.

Nie byłem tak naiwny, bym strategię mas bez mas samych chciał powtarzać i naśladować.

Zamiast korpusów bataliony, zamiast armii dywizje, gdzież są te masy, dla których strategia mas język naginała, metody wypracowywała?

Chociażby najładniej na mapie namalowane były w różne kolory, gdzie kółka i koła reprezentujące małe i nikłe oddziałki były rozciągane na mapie tak, by oszałamiająco udawały potężne liczbowe masy określeniami w tak zwanych legendach, zaczerpniętymi ze strategii mas, spieszących ku zwycięstwu.

Można powiedzieć, to jest masa, chociaż to nie jest żadna masa.

Można powiedzieć, to jest masa.

Masa uderzeniowa, bo dwanaście armat, jeden dywizjon przez dwie minuty strzelać będzie.

To nie jest żadna masa przełamująca.

Jeśli za punkt wyjścia przyjąć naszych przeciwników w roku 1939, za punkt wyjścia przyjąć armię mocarstw w pierwszej wojnie światowej, to my armii nie mieliśmy, bo pięćdziesiąt tysięcy żołnierzy to nie armia, to nie jest masa, a dwanaście armat nie zapewnia żadnej siły ognia w rozumieniu wojny nowoczesnej.

Piłsudski pisał, zamiast korpusów bataliony, zamiast armii dewizję, gdzie są te masy, dla których strategia mas języka naginała, metody wypracowała.

I my oczywiście w roku 1920 też nasze masy wojsk nazywaliśmy armiami.

Wczytywałem się raz po raz w myśli jego, w ślady jego pracy, w zagadnienie, jakie przezwyciężał on trudności problemu, jak gdy mas istotnych nie było, gdy wiązać nie mógł, jak to było i z nami, wojsk w jeden potężny, współdziałający taktycznie łańcuch, jak dował sobie radę z zasadniczym problemem, nad którym tyle czasu sam się męczyłem.

Ani strategia mas, ani strategia wiążąca ściśle jednostki wojskowe we wzajemną taktyczną współpracę, ani wreszcie strategia okopów nie dawały mi nigdy żadnych rozwiązań.

Powtarzam, strategia MAS oparta była zarówno na istnieniu milionów będących w ruchu, jak i na uzyskaniu zapewnienia, że wszystkie jednostki będące w ruchu wzajemnie się wspierają prawie taktycznie, że są ze sobą związane ścisłymi spoidłami.

Ściśnia wojska w ruchu tak, by im zapewnić siłę masy.

Masy zwiększyła, gdyż nie bała się ciężkiego problemu milionów, albowiem zamknęła je w okopach, odrzucając ruch.

Spoidła zaś wzmocniła nieledwie materialnie, gdy ściągnęła masy wiązadłem nieprzerwanego drutu i okopu.

Może więc i cała myśl o taranowych masach, żywiących siłą wojnę na wielkich przestrzeniach przy długich operacjach i rozciągniętych frontach tak się panu Tochaczewskiemu nie powiodła.

Nie miał mas.

Zmuszeni zostali do odwrotu nie przecież przeciw uderzeniem czołowym, chociaż nad Narwią były niezwykle złożone manewry i walki, ale przede wszystkim kontruderzeniem z Nadwieprza, które to uderzenie nie pobiło przeciwnika, tylko wyszło na jego tyły, powodując masową ucieczkę nieprzyjaciela do tyłu.

No i oczywiście konkluzję mieli jedną, że strategia mas nie może ponownie wyrodzić się w wojnę okopową, ale strategia mas, a więc posiadanie potężnych, olbrzymich i nowoczesnych sił zbrojnych jest elementem niezbędnym do zwycięstwa.

Że pierwsza wojna światowa nie zanegowała nowoczesności, tylko potrzeba było nowych środków walki, takich jak czołg i samolot, aby ponownie nadać tej walce opartej o masy i o ściśnienie, o którym mówi Piłsudski, właściwą siłę, przebojowość, dodać ponownie ruch.

On zapamiętał pierwszą wojnę światową jako wojnę pozycyjną, ale przecież ostatecznie w 1918 roku strategia MAS odzyskała ruch.

Mocarstwa pomnażały swe siły i odbudowywały strategię mas, łącząc ją ze strategią ściśnienia i łącząc ją z ruchem.

Ale z drugiej strony przestrzegał, że żab się końskimi podkowami nie kuje, że jeśli chce się nosić podkowy, trzeba posiadać odpowiednią masę, trzeba być w tym wypadku alegorycznym koniem.