Mentionsy

To całkowicie fałszywe przeświadczenie, dlatego że głębia strategiczna Związku Radzieckiego wymuszała, aby pokonać Związek Radziecki, zajęcie znacznie większych terytoriów niż te, które w rzeczywistości zajął Wehrmacht.

I zasadniczo w atlasach geograficznych całość Związku Radzieckiego ówczesnego dzisiejszej Rosji oglądamy w rozdziale poświęconym Azji, bo większość Rosji leży w Azji.

Tak, bo pamiętajmy, że w Związku Radzieckim czołowe miasta Rosji zostały przemianowane na cześć najważniejszych przywódców rewolucji październikowej, bądź na cześć najważniejszych postaci rewolucji komunistycznej czy państwa radzieckiego, stąd nie było już Petersburga, Piotrogrodu, był Leningrad, nie było Wołgogradu, był Stalingrad, był właśnie Swierdłowsk na cześć jakowa?

Nie zrealizowała się w pełni ta koncepcja wybudowania alternatywnego zaplecza na głębokich tyłach Rosji, że jeżeli szybko zagarnie się Ukrainę, Moskwę i Leningrad, czyli obszary absolutnie w roku 1941 kluczowe dla Związku Radzieckiego, będzie można porazić ten kraj, zadać mu niewyobrażalne straty w zakresie gospodarczym, chociaż jeszcze nieludzkim.

I w listopadzie 1941 roku w amerykańskim magazynie Time została opublikowana taka mapa Związku Radzieckiego.

Zaznaczono nie tylko obszary przemysłowe za Uralem, na Syberii, ale także, a przede wszystkim, pokazano, że to nowe serce przemysłowe Związku Radzieckiego bije w rejonie Uralu.

Nawet na tej mapie, tak jak u Niemców, mamy ewidentnie niedocenienie obszaru Wołgi, ale jest podkreślenie, że w takich miastach jak Swierdłosk, jak Orsk, jak Ufa, jak Magnitogorsk, bije nowe serce Związku Radzieckiego.

To było konieczne, dlatego że utrata Ukrainy, zwłaszcza Doniecka, obszaru Stalino, utrata Mariupola, Krzywego Rogu, Dniepropietrowska czy Zaporoża uderzała na przykład w przemysł metalurgiczny, przemysł hutniczny Związku Radzieckiego z niewyobrażalną siłą.

A więc Moskwa była najbardziej wysuniętym na zachód obszarem przemysłowym, który stale pracował na rzecz Armii Czerwonej i Związku Radzieckiego w II wojnie światowej po utracie obszarów bardziej na zachód.

Jak Magnitogorsk, jak Niżny Tagił, to zdobycie Moskwy nie paraliżowało Związku Radzieckiego ani ludzko, ani przemysłowo, ani nawet politycznie, bo rząd ewakuowano do Kujbyszewa, bo bezwzględny terror NKWD, bo strach Wielkiej Czystki działał paraliżująco na każdą realną próbę buntu w tamtym czasie.

Utrata zaplecza mobilizacyjnego i mimo wszystko tak kluczowych miast jak Gorki nad Wołgą doprowadziłoby do katastrofy Związku Radzieckiego.

A jak dużą stratą dla Związku Radzieckiego była jednak utrata tych zachodnich terenów, które zdobyli Niemcy podczas operacji Barbarossa?

Celem było nie zagarnięcie 40-150% potencjału Związku Radzieckiego, lot 60-80% potencjału ludnościowego, gospodarczego, przemysłowego.