Mentionsy

Kiedy analizujemy operację Barbarossa, atak niemieckiego Wehrmachtu na Związek Radziecki latem 1941 roku.

Ostatecznie pod koniec 1941 roku niemiecki Wehrmacht dotarł na przedpola Moskwy.

To całkowicie fałszywe przeświadczenie, dlatego że głębia strategiczna Związku Radzieckiego wymuszała, aby pokonać Związek Radziecki, zajęcie znacznie większych terytoriów niż te, które w rzeczywistości zajął Wehrmacht.

To, co zaskoczyło Rosjan, to siła uderzenia Wehrmachtu, ale procesy wewnątrz państwa zaczęły pracować.

Tylko na obszarze białoruskim i państw nadbałtyckich uderzenie niemieckie było niezwykle głębokie w pierwszych tygodniach kampanii, ale Wehrmacht na Białorusi zajmował najmniej ważny strategicznie obszar pod względem mobilizacyjnym i przemysłowym.

W momencie kiedy resztki niemieckich wojsk szybkich dotarły pod Moskwę i pod Tułę, Armia Czerwona była już liczniejsza niż Wehrmacht.

Bo Wehrmacht dopiero zaczynał kąsać obszary mobilizacyjne serca państwa rosyjskiego i nie zdołał odpowiednio szybko porazić tych bardziej na zachodzie blisko granicy.

Potężne uderzenie Wehrmachtu.

Nawet z tej Białorusi, którą Wehrmacht tak szybko zajął, udało się ewakuować, aczkolwiek tylko częściowo, około 100 przedsiębiorstw o szczególnym znaczeniu wojskowym.

Zdobycie Moskwy oznaczałoby dla Wehrmachtu konieczność natarcia na Gorki.

Bo generał Halder, szef sztabu Generalnego Wojsk Lądowych Wehrmachtu, planując Barbarossę, założył, że zwycięstwo osiągnie się zdobywając Moskwę.

I to etapem, którego Wehrmacht i tak nie zdołał zrealizować.