Mentionsy

Adolf Hitler dochodząc do władzy i tworząc Wehrmacht stawiał na nowoczesność, postawił na czołgi, postawił na samochody, postawił na łączność, a przede wszystkim w pierwszej kolejności dążył do gigantycznego rozwoju lotnictwa bojowego.

Jednak ta fascynacja nowoczesnością, ta fascynacja postępem sprawiała, że Hitler i dowództwo Wehrmachtu lekceważyli tradycyjne środki walki i tradycyjne środki logistyczne.

Oni byli informowani, że armaty i czołgi będą ważniejsze niż lokomotywy w ramach rozwoju przyszłej Reiswery, a ostatecznie Wehrmachtu.

To znaczy, że wojna zaczęła się zanim Wehrmacht przezbroił się na czołgi średnie i wojna zaczęła się zanim Wehrmacht otrzymał nowe lokomotywy.

I znowu, to jest fascynujące w kontekście Wehrmachtu.

Dlatego, że Wehrmacht zbroił się etapami.

w kolei, tylko że była pierwsza faza zbrojeń Wehrmachtu.

Ale nie ma rozrostu, nie ma porównania Deutsche Reisbahn i Wehrmachtu.

Wehrmacht przygotował się do wojny, zapomniał o kolejarzach.

Ale mało tego, wielu wykwalifikowanych robotników przemysłu kolejowego zostaje powołanych do Wehrmachtu.

Kiedy wybucha wojna, na początku Wehrmacht zabiera 40% mocy kolei, co automatycznie przekłada się na efektywność gospodarki i dopiero wtedy Hitler orientuje się, ale jeszcze nie do końca, że po prostu ma za mało parowozów.

Bo jak zabrał 40% wydajności kolei na rzecz Wehrmachtu, to odbija się to w sposób automatyczny na gospodarce.

No i żeby i Wehrmacht, i gospodarka niemiecka, państwo niemieckie mogły równolegle funkcjonować, to po prostu potrzeba więcej wagonów, więcej lokomotyw, a to oznacza, że trzeba drastycznie wreszcie zwiększyć produkcję.

Wehrmacht zasysał coraz więcej ludzi.

Otrzeźwienie prawda przyszła w roku 1941, opisywałem to w kilku odcinkach, bo to fascynujące zagadnienie, jak logistyka wykończyła Wehrmacht, jak korki kolejowe w Warszawie sparaliżowały dostawy ciepłej odzieży dla wojsk idących na Moskwę, jak kotłowało się w Rzeszy, jak kotłowało się na froncie ze względu na niewydolność niemieckich kolei.

Budowa lokomotyw i wagonów będzie kontrolowana przez ministra uzbrojenia i amunicji w ramach produkcji Wehrmachtu.

Wehrmacht przejmował minister Sperr jako minister do spraw uzbrojenia, a ludzie Dorbmillera mieli być wyłącznie doradcami.

Nie dość, że nie mieli wystarczającej liczby robotników, bo zabrali za dużo Niemców do Wehrmachtu, nie dość, że mieli problemy surowcowe, to jeszcze im nawet lokomotyw zaczęło brakować, mimo że mieli ich dziesiątki tysięcy.